Zelfgemaakte melk: smaakjes

Na de zelfgemaakte amandelmelk en sojamelk een laatste post over zelfgemaakte melk. Gewone melk maken is natuurlijk lekker en makkelijk, maar soms wil je wel eens wat anders. Hier zijn een aantal ideeen om je melk nog wat op te vrolijken. Het zijn alleen ideeen, ik heb ze niet allemaal getest! Voel je vrij om je eigen ideeen toe te voegen in de reacties.

Bij de amandelmelk voeg je de smaak toe als je de melk geblend en gefiltert hebt, blend of meng het daarna nog een keer. Bij sojamelk voeg je de smaak toe na het koken, voordat je gaat filteren. 

• Altijd lekker: voeg wat cacaopoeder toe en extra suiker voor chocolademelk
• Tip van commenter Renate: een dadel meeblenden zorgt voor een natuurlijk zoete smaak
• kruidig en lekker: kaneel, gember, kardemom, een klein beetje gemalen kruidnagel
• anijszaad, voor ouderwetse anijsmelk
• vanille, bij voorkeur uit vanillestokjes geschraapt
• blend wat vers zacht fruit mee, bijvoorbeeld frambozen, aardbeien, of fijngesneden perziken. Voeg wat extra suiker of zoetstof toe om de fruitige smaak te accentueren.
• maar bevroren fruit kan ook! Bosbessen of bosvruchten zijn lekker in de melk
• meng een beetje koffie en wat extra suiker door de melk voor een ijskoffie-effect. Voeg eventueel cacaopoeder toe voor een mokkasmaak.  
• Limonadesiroop toevoegen kan natuurlijk ook!

Geen smaakje, maar wel een lekkere tip: vries een banaan in in plakjes, en blend dit met je zelfgemaakte melk voor een heerlijke milkshake.

Zelf bier brouwen voor dummies (en met klein budget)

In het kader "je probeert eens wat" bij deze mijn post over zelf bier maken. Laat ik beginnen met zeggen dit is niet de officiele methode! Er is veel informatie beschikbaar over bier maken, dus lees je goed in een maak zelf je keuzes over wat je wel en niet wilt aanschaffen.

Ik maakte dit bier vooral omdat we nog mout en hop hadden liggen van een eerder bier-experiment. Ik wou niet dat die over datum zouden raken dus besloot maar wat bier te brouwen. Maar ik had ook geen zin allerlei dure apparatuur aan te schaffen. Bier maken, MacGyver style!

Uiterste basisbenodigdheden:

Wat je echt wel nodig hebt, geen ontkomen aan:

• een pan groot genoeg voor je hoeveelheid bier
• mout
• hopbloemen (kun je in de zomer in de tuin plukken!)
• gist, in principe biergist. Wijngist werkt ook, maar bakkersgist niet.
• thermometer 
• grote fles om in te vergisten
• waterslot

Mout vermalen

De hoeveelheid mout die je nodig hebt hangt af van hoeveel bier je wilt maken, ga uit van 1 kg mout op 2-4 liter water. Dit mout moet je schroten: zo vermalen dat de korrels pletten in de vliesjes, maar de vliesjes niet helemaal kapot gaan. Hiervoor gebruik je normaal een schrootmolen, maar die zijn heel duur. Meneer Stadshippie probeerde eens de staafmixer, maar dat is geen succes. Dit keer nam ik de vijzel, en dat was %$^%&;;werk. Het duurt heel lang, en er komt veel stof vrij dat prikt in je keel.
Als je mout geschroot is doe je het bij het water en verwarm je dit volgens een maisch-schema, vaste temperaturen die je een tijd lang aanhoudt. Daarna ga je het filteren. Ik maakte het mezelf makkelijk en knoopte het mout in zakjes van gaas, en liet het daarin koken. Dan kun je het filteren dus overslaan! Geen officiele methode, maar werkte goed.

Hop toevoegen

Dat is heel makkelijk: weeg je hop, doe het in een zakje, kook het 60-90 minuten lang mee met het water. Haal het zakje uit het water. Hoeveel hop je nodig hebt staat in je recept.

Koelen, suiker, gist

Nu moet het bier zo snel mogelijk afkoelen, want als het niet meer kookt is het vatbaar voor bacterien. Als je een grote hoeveelheid maakt heb je hiervoor een systeem nodig, bijvoorbeeld een dompelkoeler. Als je alleen een paar liter maakt kun je de pan in een gootsteen vol koud water zetten, en regelmatig roeren. Voeg suiker toe zoals je recept aangeeft. Als het bier onder de 20 graden is gekomen voeg je ook het gist toe. Roer het stevig door om zuurstof toe te voegen, en dan giet je het bier over in een fles met waterslot.

Vergisten en bottelen

Het bier zal nu ongeveer 2 weken gisten. Daarna giet je het over in brandschone flesjes, laat het bezinksel achter in de grote fles. Als je geen bottelapparaat hebt gebruik je grolschflesjes met beugel. Wacht nog een maand, en proef dan je zelfgemaakte biertje!

Recept: amandelmelk maken

Laatst schreef ik een testpanel over alternatieve melk. Een anonieme commenter vroeg of ik wel eens zelf melk gemaakt had. Nee dus! Eigenlijk dacht ik dat het heel veel werk zou zijn en heel akelig zou smaken. En zoveel melk drink ik niet, misschien een liter per week/per twee weken, dus het is ook niet zo duur. Maar goed, toch maar eens proberen, in de naam der wetenschap dan. Ik begon met amandelmelk maken.

Neem ongebrande, ongepelde amandelen. De noot-water ratio is 1:4. Ik gebruikte een klein koffiekopje (gemiddelde Senseo-maat) en vier dezelfde kopjes water. Dat gaf ongeveer een halve liter melk. 

 Laat de amandelen 8 tot 12 uur weken in water. Daarna giet je het water af en doet de amandelen met vers water (de 4 kopjes water dus) in een blender of keukenmachine. Ik had alleen een staafmixer en moest het in porties doen, maar dat ging ook prima. BLEND BLEND BLEND voor een paar minuten.

 Daarna filter je de melk. Het handigst daarvoor is een kaasdoek, maar die had ik (ook) niet. Dus maakte ik deze mooie filter van een zeef en een theezeefje. Ook dat ging prima. Als je een kaasdoek gebruikt moet je die goed uitknijpen, om alle melk er uit te krijgen.

Tadaaa! Je hebt melk gemaakt! Makkie he.

Maar nu de smaak: Deze melk smaakt heel anders dan supermarktmelk. Dan merk je pas hoeveel suiker, zout en olie die melk bevat. Zelfgemaakte melk is minder zoet, een beetje scherp en schraal van smaak. Niet vies, maar wel even wennen. Normaal is er weinig smaakverschil als je het eenmaal verwerkt hebt, maar ik moest zelfs in de brinta een schepje suiker doen. Niet erg, wel goed om te weten. Een beetje suiker (of andere zoetstof) en een snufje zout meeblenden zal helpen.

En de prijs? 200 gram amandelen kost in de biowinkel 2,60 euro. Daar kun je (gokje) 1,5 tot 2 liter melk mee maken. Een liter bio amandelmelk kost 3,30, dus dat heb je er snel uit. Een liter Alpro amandel kost 1,75, dat heb je er dus wat minder snel uit. Het bespaart wel een hele hoop afval als je zelf melk maakt, en je weet precies hoeveel suiker of zoetstof er in gaat. Het is niet veel werk, en zeker het proberen waard!

En wat doe je met de amandelpulp? Broodbeleg maken, bijvoorbeeld. 

Dee do de de dee do de de, I don't have no time for no monkey business

Als ik iets niet leuk vind is het wel naar mijn werk gaan met een zakje vol boterhammen. Boterhammen met kaas, of boterhammen met hummus, in een zakje of in een bakje, het stemt me allemaal even droef. Als men er dan op staat dat ik mijn dagen slijt achter een computer, dan wil ik op zijn minst een echt lekkere lunch.

Vaak maak ik op zondag een grote hoeveelheid lunchhapjes en vries die dan in. Bijvoorbeeld een wrap met scramble tofu, waar ik alleen nog een tomaatje of avocado aan hoef toe te voegen. Of een pan met lasagne, die ik kan invriezen in kleine porties. Of minestronesoep. Deze zondag maakte ik opgerolde kaneelbroodjes en opgerolde pizzabroodjes.

Beide broodjes maak je heel simpel: maak een deeg van 500 gram bloem (of deels volkorenmeel), een scheutje olie, een theelepel zout, en een eetlepel gist. Voeg lauwwarm water toe tot je een soepel deeg hebt dat niet aan je handen plakt. Kneed dit deeg 10 minuten. Laat het een uur rijzen en rol het dan uit tot een grote lap. Beleg dit met:

• gesmolten boter, bruine suiker en kaneel
• tomatensaus, olijven, pesto, dunne ringetjes uien, geraspte kaas, etc. 

Nu rol je deze lap op tot een grote rol, en snijd deze in plakjes van 2 centimeter. Je kunt ze op een bakplaat leggen of zoals ik deed, in cupcake bakjes. Laat ze nog een half uurtje rijzen en bak ze dan af in de oven, zo'n 30 minuten op 160 graden.

Maak er flink veel en vries ze in. 's Morgens hoef je alleen een paar broodjes uit de vriezer te halen om een superlekkere lunch te hebben!

Natuurlijk ben ik niet te beroerd even een stijltip te geven voor het bakken van deze broodjes, ten slotte zul je zo'n beetje de hele dag in de keuken staan. Wat dacht je bijvoorbeeld van een wollen trui, gebreide col, en een schort (met vlekken)? Tijdloze klasse! Positioneer je wijnglas subtiel op de voorgrond (het was na 5 uur, I promise!)

Hmm romig en met kokos-geur... Maak je eigen deo!

Het leukste van zelf deo maken is dat je ochtend ineens heel anders voelt, als je kokosolie onder je armen masseert. Als een avontuur, zeg maar. Andere voordelen zijn dat het heel goedkoop is, beter voor het milieu (geen spuitbussen en chemicaliën), en waarschijnlijk beter voor jou (over deo gaan best wat rare verhalen rond...)

Ik gebruikte het oude recept van de supercoole webste http://www.crunchybetty.com/ Ze heeft inmiddels een nieuwer recept, maar voor het oude recept had ik alles al in huis.

Voor mijn deo gebruikte ik:

• 2 el kokosolie (ik had een beetje te weinig en heb zonnebloemolie bijgevoegd.)
• 50 ml baking powder
• 50 ml cornstarch.

De millimetermaat is een beetje raar maar ik heb het met een maatbekertje geschept, vandaar. Als je geen maatbekertje hebt zou ik zeggen 3 flinke eetlepels van elk. Baking powder is bij de toko of de betere (brood)bakwinkel te koop, cornstarch (te koop bij toko) is volgens mij precies hetzelfde als maizena (te koop bij supermarkt).
Het nieuwe recept van Crunchybetty gebruikt pijlwortelpoeder (arrowroot), dit is te koop bij de natuurwinkel. Ze zegt dat dit minder irriteert dus mocht je daar last van hebben dan kun je pijlwortel proberen.
Het enige wat je hoeft te doen is de ingrediënten door elkaar mengen, en in een potje of bakje doen. De deo wordt vrij hard en je kunt dan een klein stukje er af pakken en opbrengen. Als het heel warm is wordt de deo een beetje vloeibaar.

Maar nu het belangrijkste, werkt dat een beetje? Ik ben echt heel tevreden over deze deo! Ik fiets 30 kilometer naar mijn werk en zelfs als ik dat fiets in een regenpak ruik ik nog gewoon. Het is lekker om niet 's morgens in een waas van chemicaliën te hoeven staan en het is ook fijn om niet te hoeven wachten tot de deo droog is. De deo ruikt lekker naar kokos. Zeker goeie deo is best duur, dus dat bespaart geld, maar bovenal ook een heleboel verpakkingsmateriaal en spuitbussen. Grappig bij-effect: suuuuuuuperzachte oksels. Nutteloos, maar toch leuk! Makkelijk bij het camperen: schep wat in een klein bakje, precies zoveel je nodig hebt.

Citroenen inmaken in zout

Ik was benieuwd of het werkt, citroenen inmaken in zout. Ik ben begonnen met een citroen en een limoen, en niet 8 citroenen zoals veel recepten zeggen.

Citroen inmaken in zout is eigenlijk heel simpel: je snijdt de citroen in partjes naar wens. Maak een potje heel schoon, giet er een laag zout in, voeg dan een laag citroentjes toe, weer ruim zout toevoegen, weer citroentjes, etc. Het zout conserveert en je spoelt het er voor gebruik weer af, dus je mag veel gebruiken. Het is de bedoeling dat je de citroenen zover aanstampt dat ze onder hun eigen citroensap staan.

De ingemaakte citroentjes en het sap kun je gebruiken om te koken of bakken. In recepten staan ze veel bij vlees, maar ik denk dat ze heel goed smaken bij een salade, om uit te knijpen over de vega paella of een frisse risotto, of bij een couscousmaaltijd met kikkererwten en zuidvruchten. Het sap kun je gebruiken bij het bakken, in een cake, om glazuur aan te maken, en om een subtiele smaak te geven aan koekjes, of om saladedressing mee aan te maken.

Technisch gezien moet dat goed conserveren: een hoge zuurgraad en zout gaan bederving tegen. Ik heb het geheel toch voor de zekerheid maar in de koelkast gezet. Of het echt goed gaat weet ik niet, het ziet er een beetje curieus uit, één stukje citroen wil steeds bovendrijven, en de limoen is een beetje verkleurd.

Update 7 november: de limoenen zijn verkleurd naar geel, maar de vruchten zijn nog erg vers en niet beschimmeld of oud geworden. Ik gebruik ze bij het bakken, als citroensap en ik snijd kleine stukjes van het vruchtvlees. Bijvoorbeeld door de cake of koekjes. Nog niet geprobeerd maar lijkt me lekker: in een mediterraanse couscous maaltijd, om over de couscous te sprenkelen.

komkommers en courgettes inmaken

Als je een moestuin hebt, of mensen kent met een moestuin, dan heb je nu ongetwijfeld veel te veel courgettes.

Toen ik van mijn werk naar huis fietste, een weg die langs veel kleine dorpjes met moestuinen gaat, kwam ik meerdere keren gratis courgettes tegen. Dus moest ik meerdere keren stoppen om een gratis courgette mee te nemen. Dat sla je toch niet af!

Maar nu had ik ook te veel courgettes. En door een komkommer-enthousiasme had ik ook te veel komkommers. Dus ik heb ze ingemaakt.


Ik heb dit recept gebruikt.

Ik weet nog niet of ze lekker zijn, ik denk eigenlijk dat ze door het zouten een beetje zacht worden en niet lekker knapperig. Volgend jaar zal ik augurkjes kweken en heel veel potten augurken inmaken. We eten er zoveel van, dat kan wel uit :) 

Bij de Jumbo hebben ze speciale inmaak-azijn! Hoeveel procent azijn het is weet ik niet dus misschien is het gewoon dezelfde azijn met een ander label, maar toch leuk om te weten :)

Update november 2012: het eerste potje is inmiddels leeg en deze augurkjes waren heeeeerlijk! In het begin waren ze erg zuur. Toen heb ik er twee scheppen suiker bij gedaan (gewoon in het potje doen) en twee dagen laten staan, en toen waren de augurkjes prima. We gaan nu aan het tweede potje beginnen. Volgend jaar maak ik 100 potjes. Njam!

Maak je eigen schoenenzak

Je eigen schoenenzak maken is wel een vrij nutteloze onderneming: voor 3 euro kun je er een kopen bij Ikea. Maar als je de stof al in huis hebt is het natuurlijk veel duurzamer er zelf een te maken dan een nieuw product aan te schaffen. Een nieuwe schoenenzak, die waarschijnlijk bestaat uit polyester of ander plastic-ig materiaal, heeft veel water en aardolie gekost in het maken, en waarschijnlijk veel brandstof bij het vervoer vanuit China. Oh, en de kans dat iemand fatsoenlijk betaald heeft gekregen voor het maken van een schoenenzak die 3 euro kost is natuurlijk ook niet zo groot. 

Ik had al heel lang een oud gordijn liggen, de stof was eigenlijk net niet gechikt voor kleding, maar ik vond het zo'n leuk kleurtje. Als schoenenzak is hij ideaal. De schoenenzak is gemaakt van een dubbele laag stof, waar ik heel simpel zakjes op heb genaaid. Ieder zakje is een beetje geplooid zodat de schoenen er makkelijk in kunnen liggen. De zak wordt rechtgehouden door een bamboelatje uit de tuin (een beetje breekbaar, ik moet snel iets anders zoeken). Aan de bovenkant heb ik twee knoopsgaten gemaakt, waar ik een reepje stof doorheen heb gehaald, en zo kan hij aan de kledingroe hangen. 

supergladde benen dit voorjaar

Het is voorjaar! Tijd voor jurkjes, tijd voor rokjes, tijd om je volledige lichaam te onderwerpen aan een scheerbeurt. Of toch niet?

Scheren is een van de minst eco-vriendelijke, minst mens-vriendelijke, meest vervuilende industriën die er zijn. Niet alleen omdat bij het concept van scheren ieder jaar weer nieuwe producten te bedenken (en verkopen) zijn, maar ook omdat je door het gebruik van die producten vaak weer nieuwe producten nodig hebt! Zo kan er dus nog meer verkocht worden. Niet alleen heb je een scheermesje of houder met losse mesjes nodig, het is ook de bedoeling dat je die zo vaak mogelijk vervangt. Zeker als je je mesjes onder de douche gebruikt (wordt aangeraden door de fabrikant, natuurlijk) roesten ze snel en worden bot, waardoor je snel nieuwe moet kopen. Daar koop je een spuitbus scheerschuim bij, en iets om na het scheren je huid te verzorgen. Dan zijn er nog steeds nieuwere betere scheerdingen met nog meer mesjes, een douchegel-en-scheerschuim in één (hallo! Het is hetzelfde product!), nieuwe haar-verwijder methodes, handdoekjes waarmee je je haar wegscrubt, creme waarmee het "wegsmelt", piepkleine waxstrips met lavendel geur...

Maar erger dan dat is dat de marketing van scheren gebaseerd is op gevoelens van schaamte en niet goed genoeg zijn. Het is niet als met chocola of mooi ondergoed: een product wat leuk en luxe is en waar je blij van wordt. Je scheert omdat je er dán pas normaal uitziet, omdat iedereen het doet en je niet voor "vies" aangezien wilt worden. Je moet wel scheren, want dan ben je normaal en acceptabel. Vooral voor jonge vrouwen of in een professionele setting is dit een veelvoorkomend gevoel.

Ik vind niet dat een bedrijf mensen moet vertellen dat ze niet goed genoeg zijn, tot ze bepaalde producten kopen. Gelukkig zijn er oplossingen!

Let it grow, let it grow

Okay, op bepaalde plaatsen heeft het zin te scheren: zonder haar heb je minder last van zweet of geurtjes. Dat is echter niet het geval bij je armhaar, buikhaar, beenhaar, etc. Ik hoor van mensen die de gekste plekken scheren. Is dat nodig? Nee hoor. Kijken mensen je raar aan als je haar hebt op je onderarm? Ook niet. Let it grow!




Scissor sisters

Zoals gezegd, op sommige plekken is het wel fris om wat minder haar te hebben. In plaats van scheren kun je het ook bijknippen, gewoon met de schaar. Dat heeft alleen maar voordelen: wel een schoon en fris gevoel, maar geen wondjes, stoppels, droge of beschadigde huid. Het haar blijft zacht en daardoor prettig aanvoelen. Geen chemicaliën bij nodig, geen plastic weg te gooien, in tegenstelling tot een scheermesje kan een schaar eindeloos gebruikt worden.


Wax on, wax off

Om als jonge vrouw in de zomer je benen niet te scheren heb je wel wat lef nodig. En misschien ben je daar nog niet helemaal klaar voor. Als je toch wilt ontharen is de meest milieuvriendelijke (of: minst onvriendelijke) methode het gebruiken van harsstrips. Er komt nog aardig wat verpakkingsmateriaal bij kijken, maar minder plastic en spuitbussen, en je bent voor een lange tijd klaar. Maar het allergrootste pluspunt is wel dat je hars makkelijk zelf kunt maken. Hier vind je twee recepten, en de uitleg (in het Engels.) Hier een fijn duidelijk recept met uitleg in het Nederlands. Met de griezelige belofte dat "Eén portie volstaat om één persoon volledig te ontharen". Ondanks de lichte Silence-of-the-Lambs ondertoon, toch een interessant artikel!

Soep in een zak / groenterestjes verwerken

Een simpele manier van groenterestjes bewaren en er iets nuttigs mee te doen is door ze op te sparen in de vriezer.  Je kunt dat op twee manieren doen:

• Bewaar alle groenterestjes die nog wel goed zijn, maar net te weinig om er iets mee te doen: één wortel, de stronk van de broccoli, een halve portie bloemkool. Hak ze in blokjes en bewaar ze in een vriezerdoosje. Als je genoeg hebt kun je ze gebruiken als soepgroente, en zo snel een heerlijk gezond soepje koken.
• Ook de échte restjes kun je bewaren en verwerken. Het loof van wortels, kleine stukjes ui en knoflook, de bovenkantjes van selderij, en al het andere wat je normaal weg zou doen. Zodra je een flinke bak vol hebt kook je dit voor een paar uur, zeef je de groenten er uit, en heb je een heerlijke zelfgemaakte bouillon.

Een beetje manipulatie, voor het goede doel?

Tja, wat vinden jullie hier nu van? Ik zag het al eerder, bij dezelfde supermarkt: een advertentie wordt zo opgesteld dat het biologische product net zo duur of goedkoper lijkt dan het reguliere product. Als je beter kijkt is het natuurlijk duidelijk dat in het ene pakje twee, maar in het andere pakje wel zes kippendijen gestouwd zijn, en de bijna gelijke prijs dus toch niet zo gelijk is...

Afgezien van het feit dat Quorn veel lekkerder is dan kip, is het wel interessant te zien hoe een supermarkt zo probeert biologisch aan te prijzen, of mensen te verleiden biologisch te kopen. Zouden ze er extra aan verdienen? Of is er in de raad van bestuur een slinkse geitewollen-sokken hippie die zo eigenhandig probeert een beter milieu te maken? Ik ben benieuwd.

Brood bakken en geld besparen deel 2

Al eerder schreef ik over de vele voordelen van zelf broodbakken. Het is niet alleen heel leuk om te doen, het is ook prettig precies te weten wat je eet, je kunt elke keer varieren en zo de heerlijkste broodjes maken, maar heel belangrijk is ook dat het geld bespaart.

In mijn vorige blogje schreef ik al over de kosten van de materialen. Laatst was ik bij het Duurzaamheidscentrum en de balie-dame daar had een keer gemeten wat het energieverbruik per brood was: acht cent! Natuurlijk zal dat nog per machine en per energieleverancier verschillen, maar dan heb je even een richtlijn.

Nou, nog maar even rekenen dus. In dit eerdere blogje had ik uitgerekend dat je qua materialen voor een brood gemaakt van volkorenmeel, bloem, gist, zout en olie iets meer dan 35 cent kwijt bent (per groot brood, zo'n 800 gram!) Daar komt nog 8 cent bij voor de stroomkosten, dus 43 cent per brood. En als je graag een dure broodmachine koopt zal dat de kosten per brood ook nog verhogen, maar gelukkig zijn veel machines te leen, te ruil, of zo goed als nieuw van Marktplaats te halen.

Conclusie: nog steeds goedkoper, zelf brood bakken!

Sokken stoppen???!

Heel veel wat eco en duurzaam en ouderwets en zelf-doen is is op dit moment heel hip. Zelfs de Ikea gids zegt dat je jam kunt maken terwijl je wacht tot je brood gebakken is, dus reken maar dat zelf-doen hip is. Behalve sokken stoppen, dat staat helemaal onderaan, net boven je haar wassen met koud water.

Persoonlijk heb ik een ontzettende hekel aan sokken kopen. Ondergoed kopen kan nog best leuk zijn maar sokken kopen is altijd stom: het handigste zijn gewone zwarte sokken, en niet die roze met een pauw er op, en ze zijn ook altijd veel duurder dan ik denk. Dus ik ben mijn sokken gaan stoppen.

Op de markt vroeg ik naar stopwol. "Wat wil je precies gaan stoppen, als ik vragen mag?" vroeg de marktmevrouw. Tuurlijk mag dat, ik ga sokken stoppen. Daar was ze even van van haar stuk gebracht. En stopwol had ze ook niet, maar wel iets wat er op leek, en ik heb in een avond al mijn sokken gestopt.

En nou komt het leuke: sokken stoppen is heel leuk! Het is een precies werkje maar heel snel klaar, en het resultaat is glad en niet te voelen als je je sok aan hebt. Eigenlijk maak je over het gat een klein weef-werkje met naald en draad. Even wat geleende foto's om de boel te verduidelijken:

Om de stof mooi gespannen te houden had je vroeger een soort houten paddestoel die je in de sok stak. Maar het gaat net zo goed met een plastic wasbol! Sok er over heen, niet te dik draad gebruiken. Eerst een rondje om het gat, en dan alle horizontale draden maken. Daarna weef je de verticale draden er door heen. Afhechten en tada! Misschien wel de volgende eco-trend?

Makkelijk zelf maken: lavendel olie

Lavendel olie is heerlijk om mee gemasseerd te worden na een lange dag, om een drupje van op je voorhoofd te wrijven voor het slapen gaan, in bad, in je haar als heerlijk ruikende conditioner, op je kleding voor een lekkere natuurlijke geur, in een muffe kast om de motten buiten te houden... Eigenlijk is het overal goed voor. Als de nood aan de man komt kun je er zelfs mee koken en bakken.

Nodig: wat takjes lavendel (een handje ofzo), wat zonnebloem of olijfolie (hangt van je budget af), een flesje of potje om het in te doen.

Je knipt de lavendel takjes in kleine stukjes, en doet ze met de olie in een pannetje. Verwarm het geheel een beetje en draai het gas uit zodra het begint te koken. Dan laat je het zo'n twee dagen staan, je kunt het tussendoor nog eens verwarmen. Hou je neus boven het pannetje om te checken of het al wat wordt...

Na twee dagen zeef je de olie met een theezeefje en doe je het over in een potje. Mooi label er op, en klaar!