Ouderwetse jaren 50 cherry pie (plantaardig)

 

Je hoeft niet gelijk je feministen-kaart in te leveren als je af en toe een schort aan doet en zo'n fijne jaren 50-stijl kersentaart bakt. Dus, zet de pantoffels klaar voor je man, neem je deegroller ter hand, here we go!

Nodig:

• 200 gram bloem
• 50 gram suiker
• 100 gram plantaardige boter
• snufje zout
• 1 potje kersen op siroop (350 gram)
• pijlwortelpoeder of maizena
• taartvorm van zo'n 22 cm doorsnee

Kneed de bloem met de suiker en boter tot een soepel deeg. Als het te droog is voeg je een scheutje sojamelk of water toe. Verdeel het deeg in twee porties, rol een portie uit tot een lap die iets groter is dan je taartvorm, en bedek de bodem er mee.

 

Giet de kersen af, vang het vocht op in een pan. Leg de kersen op de taartbodem, breng het vocht aan de kook. Meng een eetlepel van het pijlwortelpoeder of maizena in een kopje met een scheut water, en roer het goed door. Voeg dit bij het kokende kersenvocht en laat het nog heel even koken terwijl je goed roert. Het kersenvocht wordt nu een dikke stroperige saus. Giet dit over de kersen.

 Rol de tweede portie van het deeg weer tot een dunne lap, en snij er lange stroken van. Leg een strook horizontaal, dan een verticaal, en wissel dit af om een mooie roostervorm te krijgen (een MOOIE roostervorm! Die van mij was geen goed voorbeeld.)

 Bak de taart in een voorverwarmde over op 170 graden zo'n 20-25 minuten. Serveer de taart als toetje, lekker met soja-ijs en/of slagroom.

De laatste keer zelf zuivel maken: yoghurt

In mijn favoriete boek is er een soy dairy, een zuivelhuisje voor sojaproducten. Dat wil ik ook! Ik wil geen tofu maken, maar yoghurt gaat nog wel lukken. Zo maak je yoghurt:

1. Neem een liter plantaardige melk, zelfgemaakt of niet. Minder mag ook, dan moet je de andere hoeveelheden even aanpassen
2. Breng de melk aan de kook. Doe in een kopje 2 eetlepels pijlwortelpoeder (of ander bindmiddel, maizena bijvoorbeeld. Misschien moet je dan iets minder maizena gebruiken.) Leng dit met een scheutje water aan tot een papje, roer goed door, en voeg bij de kokende melk. 
3. Laat de melk nog een minuut koken, zet dan het gas uit. 
4. Laat de melk afkoelen tot 40 graden. Als je geen thermometer hebt: da's iets warmer dan lichaamstemperatuur. Als je je pink er in kunt steken en niet terug hoeft te trekken omdat het te heet is zit je wel goed. 
5. Neem een kopje bestaande sojayoghurt, roer dit door de melk.
6. Pak de pan goed in in een aantal lagen kranten en een warme deken en zet het weg op een warme plek. Eventueel kun je nog een kruikje toevoegen. Belangrijk is dat de yoghurt een paar uur lang rond de 40 graden blijft, hoe je dat doet maakt niet uit. Een grote thermosfles kan ook. Of leg hem in bad met een aquariumpompje. Hoe dan ook, probeer de yoghurt op 40 graden te houden. Laat het zo 8-10 uur staan.
7. Voila! Je hebt yoghurt gemaakt. Gebruik het staartje van deze yoghurt om de volgende yoghurt te maken.

De smaak: zelfgemaakte yoghurt is anders, maar lekker! Ik vind het wat minder zuur dan in de winkel. Als je de yoghurt langer laat staan wordt hij zuurder, maar zo lang kan ik hem niet op temperatuur houden met mijn kranten-dekentjes-truc. Het is zo ook wel lekker. De yoghurt is dunner dan in de winkel en smaakt lekker romig. Ongezoete amandelmelk zorgt voor lekker zoete yoghurt. Aanrader! 

Kosten: de yoghurt is zo duur als de melk die je gebruikt (+ een heel klein beetje van de vorige yoghurt en de pijlwortelpoeder.) Dat kan dus varieren van 40 cent (zelfgemaakte sojamelk) tot 3 euro (lekkere Provamel melk.)

plaatjes woensdag

De benodigde dromen en idealen zijn niet voorbehouden aan de hippies alleen. En ze hoeven echt niet om de haverklap te worden omgezet in aalmoezen en hallelujagezang. Het belangrijkste is dat we onze geest weer op de toekomst richten. Dat we ophouden met het consumeren van ons eigen chagrijn via peilingen en de altijd-slecht-nieuws-media. Dat we in discussie gaan, over alternatieven denken, en nieuwe collectieven vormen. Dat we het juk van de tijdgeest afschudden en laten zien dat we niet doof zijn, en ook niet lam. Dat we het idealisme herkennen in elkaar.

Mooi citaat uit een Volkskrant verhaal, over de zoekende generatie van nu. Het hele stuk vind je hier.

Zelfgemaakte melk: smaakjes

Na de zelfgemaakte amandelmelk en sojamelk een laatste post over zelfgemaakte melk. Gewone melk maken is natuurlijk lekker en makkelijk, maar soms wil je wel eens wat anders. Hier zijn een aantal ideeen om je melk nog wat op te vrolijken. Het zijn alleen ideeen, ik heb ze niet allemaal getest! Voel je vrij om je eigen ideeen toe te voegen in de reacties.

Bij de amandelmelk voeg je de smaak toe als je de melk geblend en gefiltert hebt, blend of meng het daarna nog een keer. Bij sojamelk voeg je de smaak toe na het koken, voordat je gaat filteren. 

• Altijd lekker: voeg wat cacaopoeder toe en extra suiker voor chocolademelk
• Tip van commenter Renate: een dadel meeblenden zorgt voor een natuurlijk zoete smaak
• kruidig en lekker: kaneel, gember, kardemom, een klein beetje gemalen kruidnagel
• anijszaad, voor ouderwetse anijsmelk
• vanille, bij voorkeur uit vanillestokjes geschraapt
• blend wat vers zacht fruit mee, bijvoorbeeld frambozen, aardbeien, of fijngesneden perziken. Voeg wat extra suiker of zoetstof toe om de fruitige smaak te accentueren.
• maar bevroren fruit kan ook! Bosbessen of bosvruchten zijn lekker in de melk
• meng een beetje koffie en wat extra suiker door de melk voor een ijskoffie-effect. Voeg eventueel cacaopoeder toe voor een mokkasmaak.  
• Limonadesiroop toevoegen kan natuurlijk ook!

Geen smaakje, maar wel een lekkere tip: vries een banaan in in plakjes, en blend dit met je zelfgemaakte melk voor een heerlijke milkshake.

Zelf bier brouwen voor dummies (en met klein budget)

In het kader "je probeert eens wat" bij deze mijn post over zelf bier maken. Laat ik beginnen met zeggen dit is niet de officiele methode! Er is veel informatie beschikbaar over bier maken, dus lees je goed in een maak zelf je keuzes over wat je wel en niet wilt aanschaffen.

Ik maakte dit bier vooral omdat we nog mout en hop hadden liggen van een eerder bier-experiment. Ik wou niet dat die over datum zouden raken dus besloot maar wat bier te brouwen. Maar ik had ook geen zin allerlei dure apparatuur aan te schaffen. Bier maken, MacGyver style!

Uiterste basisbenodigdheden:

Wat je echt wel nodig hebt, geen ontkomen aan:

• een pan groot genoeg voor je hoeveelheid bier
• mout
• hopbloemen (kun je in de zomer in de tuin plukken!)
• gist, in principe biergist. Wijngist werkt ook, maar bakkersgist niet.
• thermometer 
• grote fles om in te vergisten
• waterslot

Mout vermalen

De hoeveelheid mout die je nodig hebt hangt af van hoeveel bier je wilt maken, ga uit van 1 kg mout op 2-4 liter water. Dit mout moet je schroten: zo vermalen dat de korrels pletten in de vliesjes, maar de vliesjes niet helemaal kapot gaan. Hiervoor gebruik je normaal een schrootmolen, maar die zijn heel duur. Meneer Stadshippie probeerde eens de staafmixer, maar dat is geen succes. Dit keer nam ik de vijzel, en dat was %$^%&;;werk. Het duurt heel lang, en er komt veel stof vrij dat prikt in je keel.
Als je mout geschroot is doe je het bij het water en verwarm je dit volgens een maisch-schema, vaste temperaturen die je een tijd lang aanhoudt. Daarna ga je het filteren. Ik maakte het mezelf makkelijk en knoopte het mout in zakjes van gaas, en liet het daarin koken. Dan kun je het filteren dus overslaan! Geen officiele methode, maar werkte goed.

Hop toevoegen

Dat is heel makkelijk: weeg je hop, doe het in een zakje, kook het 60-90 minuten lang mee met het water. Haal het zakje uit het water. Hoeveel hop je nodig hebt staat in je recept.

Koelen, suiker, gist

Nu moet het bier zo snel mogelijk afkoelen, want als het niet meer kookt is het vatbaar voor bacterien. Als je een grote hoeveelheid maakt heb je hiervoor een systeem nodig, bijvoorbeeld een dompelkoeler. Als je alleen een paar liter maakt kun je de pan in een gootsteen vol koud water zetten, en regelmatig roeren. Voeg suiker toe zoals je recept aangeeft. Als het bier onder de 20 graden is gekomen voeg je ook het gist toe. Roer het stevig door om zuurstof toe te voegen, en dan giet je het bier over in een fles met waterslot.

Vergisten en bottelen

Het bier zal nu ongeveer 2 weken gisten. Daarna giet je het over in brandschone flesjes, laat het bezinksel achter in de grote fles. Als je geen bottelapparaat hebt gebruik je grolschflesjes met beugel. Wacht nog een maand, en proef dan je zelfgemaakte biertje!

Bayer en het avontuur van flink in de war zijn

De EU heeft voor twee jaar een verbod op bepaalde chemische bestrijdingsmiddelen afgekondigd. Het vermoeden bestaat dat deze chemicalien verantwoordelijk zijn voor de grote bijensterfte van de afgelopen jaren. Na twee jaar zal gekeken worden of er iets veranderd is aan de stand van de bijen.

Natuurlijk komt de bijensterfte niet door de chemicalien, zegt grote chemicalien-fabrikant Bayer. Het komt door de varroa-mijt, een parasiet die zich voortplant via honingbijen. De professionele imkers hebben deze mijt wel onder controle maar het probleem komt van de hobby-imkers, beweert Bayer.

En, zeggen ze, dit verbod is heel dom: niet alleen worden we teruggeworpen in de tijd, het betekent ook dat producenten meer moeten gaan sprayen met andere middelen. Maar belangrijker: biologische landbouw is niet haalbaar, er is niet genoeg ruimte om iedereen te kunnen voeden als alles biologische geproduceerd was.

En dat is waar Bayer een denkfout maakt. Er is namelijk ruimte genoeg in Nederland. Alleen niet als we zo blijven eten als we nu eten. We hebben niet genoeg ruimte op aarde om alle soja en mais te groeien om koeien mee te voeden waar uiteindelijk een klein deel van gegeten wordt. Maar als iedereen meer planten zou eten en minder dierlijke producten, dan was er ruimte genoeg. En dan zou een bedrijf als Bayer helemaal niet meer nodig zijn.

Een ander groot bedrijf begrijpt het beter: de nieuwe Allerhande gaat helemaal over vegetarisch en veganistisch eten. AH is nog steeds de grote verkoper van plofkip maar ik kan ze voor deze groente-promotie alleen maar complimenten geven!

Recept: sojamelk maken

Na het avontuur met de amandelmelk besloot ik ook gelijk maar sojamelk te maken. Sojabonen koop je in de biowinkel, ze zijn erg goedkoop (1,39 per 500 gram). Daarvan kun je 5 tot 8 liter sojamelk maken. Je bespaart dus veel meer met zelf sojamelk maken dan met amandelmelk maken. Maar sojamelk maken is veel meer werk. Here's how:

1. Ik gebruikte ongeveer 100 gram bonen, en een liter water. Eerst zet je de bonen in de week, in een pan of iets dergelijks. Laat ze ongeveer 24 uur weken.
2. Giet de bonen af, en masseer of wrijf ze een beetje. Je wilt dat het schilletje loslaat. Deze spoel je dan weg. Je wilt een deel van de velletjes verwijderen, niet allemaal, anders ben je eeuwig bezig. Een minuutje wrijven moet genoeg zijn. 
3. Doe de bonen in een blender, met eventueel een scheutje water, en blend ze een paar minuten tot een gladde pasta. Blenden kan ook met een staafmixer, dan moet je het misschien in porties doen. 
4. Doe de bonen in een pan met de liter water en breng het aan de kook. Blijf in de buurt, want op een gegeven moment gaat het overkoken. Roer regelmatig in de pan en als het te hard kookt voeg je een klein beetje koud water toe. Je hoeft niet continu te roeren, dus ondertussen kun je mooi de afwas doen of brood smeren. Hou wel een oogje op de sojamelk.
5. Laat het 20-25 minuten koken. Eventueel kun je nu suiker, zout, of andere smaken toevoegen. Ik deed er twee theelepels suiker en een snufje zout bij. Daarna filter je de melk, bij voorkeur door een kaasdoek. Ik filterde weer met mijn theezeefje en dat ging nog steeds langzaam maar prima. Giet je melk in een fles en zet het in de koelkast!

hummus, zeekraal, en een lekker glas melk! Het is bijna een normale lunch...

En smaakt het een beetje? Deze zelfgemaakte melk was verrassend lekker! Ik was een beetje bang want ik had veel slechte verhalen gehoord, maar ik vond de melk erg lekker. Hij is wat minder romig en zoetig dan de melk uit de supermarkt, en heeft inderdaad een bijsmaakje. Ik vond dat meer notig dan boon-achtig, en absoluut niet hinderlijk. Het kost wel wat tijd maar uiteindelijk is het niet veel werk, en het levert prima sojamelk op! Een liter zelfgemaakte sojamelk kost ongeveer 26 cent. Koopje! 

Dik, ziek en bijna dood - een pleidooi voor groente

Documentaires over gezond eten zijn heel hip, en er komen er steeds meer bij. Ik ben blij met elke documentaire die mensen aanmoedigt meer groente en minder dierlijke producten te eten.

De documentaire Fat, sick and nearly dead gaat over Joe Cross, een Australische zakenman. Op een dag realiseerde hij zich dat hij veel te dik was, last had van een auto-immuunziekte, en heel veel medicijnen moest nemen. Hij vertrouwde op de kracht van het lichaam zichzelf te herstellen door 60 dagen alleen maar sap te drinken.
Tijdens die periode reisde hij rond in Amerika en sprak met voorbijgangers over gezond eten. Niet om zijn eigen verhaal te vertellen, maar te vragen hoe ze over eten dachten. Hij maakt sapjes voor mensen, praat over vlees, en gedurende de docu zie je hem steeds fitter worden. Onderweg ontmoet hij Phil ("a cheeseburger away from a heartattack"), die hij ook aan het sapvasten zet.

Deze docu is typisch Amerikaans, soms vrij overdreven (van fastfood naar sapvasten, ipv je eetgewoontes veranderen.) Alle sapjes die hij maakt drink hij uit plastic wegwerpbekertjes, met een deksel en rietje, en gedurende de hele docu zien we hem veel rondrijden in auto's. Maar de documentaire is vooral heel amusant, met grappige mensen en komische cartoons ertussendoor (vooral een filmpje waarbij cellen schoongeboend worden door micronutrients, rond 1:07). Ook leuk is dat Joe nooit mensen tegenspreekt, of ze van zijn gelijk probeert te overtuigen, of een preek afsteekt. Hij is echt geinteresseerd in de mensen die hij ontmoet. Een mooie docu, en een goeie motivatie om meer groente en fruit te eten!

De promo staat hierboven, de hele documentaire kun je hier zien:

http://www.youtube.com/watch?v=gpLQwWKb3l8

Recept: amandelmelk maken

Laatst schreef ik een testpanel over alternatieve melk. Een anonieme commenter vroeg of ik wel eens zelf melk gemaakt had. Nee dus! Eigenlijk dacht ik dat het heel veel werk zou zijn en heel akelig zou smaken. En zoveel melk drink ik niet, misschien een liter per week/per twee weken, dus het is ook niet zo duur. Maar goed, toch maar eens proberen, in de naam der wetenschap dan. Ik begon met amandelmelk maken.

Neem ongebrande, ongepelde amandelen. De noot-water ratio is 1:4. Ik gebruikte een klein koffiekopje (gemiddelde Senseo-maat) en vier dezelfde kopjes water. Dat gaf ongeveer een halve liter melk. 

 Laat de amandelen 8 tot 12 uur weken in water. Daarna giet je het water af en doet de amandelen met vers water (de 4 kopjes water dus) in een blender of keukenmachine. Ik had alleen een staafmixer en moest het in porties doen, maar dat ging ook prima. BLEND BLEND BLEND voor een paar minuten.

 Daarna filter je de melk. Het handigst daarvoor is een kaasdoek, maar die had ik (ook) niet. Dus maakte ik deze mooie filter van een zeef en een theezeefje. Ook dat ging prima. Als je een kaasdoek gebruikt moet je die goed uitknijpen, om alle melk er uit te krijgen.

Tadaaa! Je hebt melk gemaakt! Makkie he.

Maar nu de smaak: Deze melk smaakt heel anders dan supermarktmelk. Dan merk je pas hoeveel suiker, zout en olie die melk bevat. Zelfgemaakte melk is minder zoet, een beetje scherp en schraal van smaak. Niet vies, maar wel even wennen. Normaal is er weinig smaakverschil als je het eenmaal verwerkt hebt, maar ik moest zelfs in de brinta een schepje suiker doen. Niet erg, wel goed om te weten. Een beetje suiker (of andere zoetstof) en een snufje zout meeblenden zal helpen.

En de prijs? 200 gram amandelen kost in de biowinkel 2,60 euro. Daar kun je (gokje) 1,5 tot 2 liter melk mee maken. Een liter bio amandelmelk kost 3,30, dus dat heb je er snel uit. Een liter Alpro amandel kost 1,75, dat heb je er dus wat minder snel uit. Het bespaart wel een hele hoop afval als je zelf melk maakt, en je weet precies hoeveel suiker of zoetstof er in gaat. Het is niet veel werk, en zeker het proberen waard!

En wat doe je met de amandelpulp? Broodbeleg maken, bijvoorbeeld. 

Maak je eigen hand/gezichtscreme

Ik heb nu iets gemaakt waar ik echt erg blij mee ben: een heerlijke creme voor gezicht of handen. Deze creme is makkelijk te maken, superverzorgend, je huid wordt er echt heerlijk zacht van. De ingrediënten zijn een beetje duur in de aanschaf, maar als je ze eenmaal hebt gekocht kun je heel veel creme maken. Je hebt maar weinig van de ingredienten nodig, dus met iemand samen doen is ook een goed idee.

Nodig voor 1 klein potje creme

2 eetlepels olijfolie
zakje kamillethee
2 eetlepels amandelolie
1 ruime el cacaoboter druppels
1 kleine eetlepel bijenwas druppels
eventueel een drupje etherische olie, als je graag wilt dat je creme ergens naar ruikt. 

Verwarm de olijfolie heel zachtjes (bv in een klein bakje die je in een groter bakje zet, en dan warm water in het grootste bakje) en laat het theezakje hier een uur in trekken. Knijp het dan uit.

Verwarm au-bain-marie (kleine pan in grotere pan, water in de grootste pan) alle ingredienten, roer regelmatig om het smelten te bevorderen. Als alles gesmolten is roer je het nog eens goed door, en giet je het in een potje.

Deze creme voelt veel vettiger dan cremes uit de winkel. Dat komt omdat die vaak op basis van water zijn. Je kunt zelf ook creme maken op basis van water, maar dat is veel lastiger omdat water en vet mengen nogal een specifieke techniek vereist. En als je water gebruikt moet je ook conserveringsmiddelen gebruiken. Dat deed ik liever niet.

Deze creme voelt dus vrij vettig. Je hebt maar een klein beetje nodig. Warm dit een beetje op in je vingers en verspreid het dan over je huid. De creme trekt snel in en maakt je huid heerlijk zacht. Ik merkte echt een groot verschil toen ik de creme op mijn handen gebruikte, die werden veel zachter dan alle cremepjes die ik normaal gebruik. Je kunt deze creme natuurlijk ook als lippenbalsem of als bodylotion gebruiken.

Dit is het basisrecept, je kunt zelf nog veel aanpassingen maken. Bijvoorbeeld door etherische olie te gebruiken voor een lekker geurtje. Je kunt ook experimenteren met andere soorten olie, en kijken wat het beste bij je huid past. Als je meer olie gebruikt wordt je creme meer vloeibaar, als een bodylotion. Als je juist meer bijenwas gebruikt zal deze vaster worden, en zou je hem in een labello-tube kunnen doen om onderweg te gebruiken.

Van alle nooit-meer-naar-kruidvat acties is dit tot nu toe mijn favoriet! Ik heb ook nog een nieuw deo-recept gemaakt, daar zal ik binnenkort over schrijven.

Audioboeken

Een van de belangrijkste dingen, voor mij, in een extra duurzaam leven zijn audioboeken. Vreemd, maar waar! Dat zit zo: veel dingen die je doet om duurzaam te leven duren langer of zijn een beetje saai. Naar je werk fietsen, met de hand afwassen, sokken stoppen... En soms heb je het gevoel dat alles een beetje langzaam gaat en dat het zonde is van je tijd.
Download een heel goed audioboek! Ineens fiets je met plezier een uur naar je werk en een uur terug, en was je extra goed af, zodat je nog even het hoofdstuk af kan luisteren. En boeken waar je normaal niet aan toe komt (Tolstoi's Oorlog en Vrede?) zijn als audioboek ineens wat minder imponerend.

Pro-tip: als je niet door de stad wilt fietsen terwijl je heel hard huilt, luister dan geen zielige audioboeken!

Pro-tip: allerlei boeken zijn gratis te downloaden, zoek op Librivox!

Vegaburgers duur? Nee hoor! + 11 tips voor de beste vegaburgers

Vegaburgers in de supermarkt zijn duur, in de biowinkel nog veel duurder. Hoewel ze vaak erg lekker zijn, is meer dan 3 euro voor 2 burgertjes wel een dure manier van leven! Daarnaast zijn supermarkt-burgertjes een beetje een raadsel: wat zit er nou precies in? Als je houdt van puur en echt eten is het wel zo fijn je eigen burgers te maken. Het is veel makkelijker dan je denkt.

Het makkelijkst is uit te gaan van een basisrecept, en daar dan variaties in aan te brengen. Dit is mijn basisrecept voor hele normale burgertjes:

Voor 6 tot 8 burgers:

• Een blikje kikkererwten of zo'n 100-150 gram gedroogde, geweekte en gekookte kikkererwten
• een half pakje (zo'n 100 gram) tofu
• zout, peper, sojasaus, ketchup of tomatenpuree
• havermout
• glutenmeel (Verkrijgbaar bij broodbakwinkels. Als je dat niet in huis hebt kan gewone bloem ook, maar glutenmeel is fijner!)
• paneermeel

Prak de kikkererwten vrij fijn met een vork. Pureer in blender of met een staafmixer de tofu tot een gladde massa. Prak de kikkererwten er door en voeg ruim zout, peper, sojasaus en tomatenpuree toe. Doe er een handje havermout bij en twee eetlepels glutenmeel. Kneed dit mengsel met de hand, dan kun je goed voelen of het al een beetje samenplakt en stevig is. Als het te los is kneed je het stevig, en voeg je nog watglutenpoeder, bloem, of paneermeel toe. Als het erg brokkelig en droog is voeg je nog wat tomatenpuree, sojasaus of eventueel water toe. Kneed het zo even door, tot het mengsel zo stevig is dat je het tot burgers kunt vormen.
Maak burgertjes van de gewenste grootte. Strooi paneermeel in een diep bord en wentel je burgertjes er in tot ze bedekt zijn. Nu kun je ze bakken en gelijk eten of invriezen om later te bakken.

En wat kost het? Een blik bio kikkererwten is 99 cent, een pak tofu 1,80 , je hebt er de helft van nodig. Glutenmeel kost 1,50 per 250 gram, je hebt misschien 50 gram nodig. De overige dingen heb je waarschijnlijk al in huis, dat kost je in totaal misschien hoogstens 50 cent. Voor 6 tot 8 burgertjes betaal je dus .99 (kikkererwten) + .90(1,80/2) (tofu) + .30 (gluten) +.50 (kruiden en overig) = 2,69. Koopje!


11 tips met zelfgemaakte vegaburgers:

• Wees royaal met kruiden. Het voelt als heel veel, maar je maakt niet één of twee porties maar acht tegelijk. Dan heb je dus acht keer zoveel kruiden nodig.
• Neem je graag burgertjes mee naar je werk? Bak ze allemaal, laat ze afkoelen, en vries ze dan pas in. Je hoeft ze dan alleen nog 's morgens uit de vriezer te halen en op een boterham te doen. Rauwe burgertjes zijn géén aanrader!
• Om te voorkomen dat alles aan elkaar plakt bij het invriezen kun je de burgertjes op een bakplaat invriezen en als ze eenmaal bevroren zijn in een zakje doen. Je kunt ze ook stapelen met steeds een stukje bakpapier er tussen.
• Je kunt eindeloos varieren. Het bovenstaande recept is een soort schnitzel, simpel en niet erg bijzonder gekruid. Door het toevoegen van kruiden en andere smaakmakers kun je eindeloze variaties maken. Denk maar aan Italiaanse burgertjes met verse kruiden, Indiase burgertjes met kaneel, kardemom en gemalen kruidnagel, oosterse burgertjes met ras-al-hanout, etc.
• Stukjes olijf, zongedroogde tomaat, of pijnboompitten zijn erg lekker in burgertjes. Eet je niet plantaardig? Stukjes kaas er door zijn ook een aanrader!
• Varieer in kleur: witte bonen met tofu en paneermeel van witte baguettes, zwarte bonen met extra sojasaus en wat gember, kidneybonen met royale tomatenpuree, of groene burgertjes. 
• Als je geen ei gebruikt moet je iets anders doen om de burgertjes plakkerig te maken. De combinatie van vochtige ingredienten (sojasaus, olie) en droge ingredienten (bloem, havermout) zorgt voor de stevigheid van de burgertjes. Maar ook hummus, extra gepureerde peulvruchten, of een kruimige aardappel meestampen kan ook helpen met de stevigheid.
• Varieer eens met groenten of noten: stukjes mais, wortel, uien, of doperwtjes zijn bijzonder lekker, maar ook spinazie, bieten, bataat of broccoli doen het goed. Een handje fijngehakte noten geeft een fijne bite en extra eiwitten.
• Varieer eens met paneermeel: zelfgemaakt, van zuurdesembrood, met gedroogde groene kruiden of juist met paprikapoeder, met heel fijngehakte amandelen voor een extra crunch, etc. 
• Proef je burgertjes voordat je bakt! Vaak mist er nog iets qua smaak, beter dat je er gelijk achter komt dan nadat je ze al helemaal klaar hebt. Er zit geen rauw vlees in of rauw ei, dus proeven mag altijd.
• Rijst of gekookte groente over? Kliekjes doen het uitstekend in een burgertje. Ook stamppot, aardappelen en peulvruchten kunnen prima.

Het sokkenvirus zet zich voort

Deze te gekke sokken breide ik met Schoppel Wolle, de wol met het superlieve katten-logo! De wol is bijzonder gekleurd en elke sok die je breit is anders. Gelukkig begon ik op een gegeven moment een aantal vergelijkbare sokken te krijgen. Nu hoef ik in ieder geval niet door het leven als het vrouwtje met verschillend gekleurde sokken.

Lang leve kringloopwinkelen!

Een extra-goeie vondst in de kringloopwinkel, die ik even wou delen! Een koffiemolentje, bijzondere weckpotten, en een jaren 70 passe-vite. Later vond ik nog een electrische weckpan voor 4 euro en 12 weckpotten, handig! De passe-vite ga ik gebruiken als ik ketchup maak, dat zal veel sneller gaan dan met een roerzeef.

Te gek

Laatst gaf ik me op voor Volrecepten.nl. Ik heb niet echt een receptenblog maar een beetje gratis publiciteit is nooit weg, en ik schrijf wel over eten. Nu ging ik even kijken en zag dit mooie overzichtje, van mijn "recepten". En eigenlijk zijn het best wel recepten, nu ik het zo zie. Vond het wel een mooi beeld en was best even trots op mijn kleine blogje :)

alternatieve melk testpanel!

Ik wil niet beweren dat ik alle plantaardige melk-soorten heb gedronken, maar wel een hele boel! Daarom, een kleine recensie van wat er zo'n beetje te koop is, en mijn aanraders en afraders.

Alpro sojamelk: Alpro is, behalve huismerken, de enige sojamelk die in de supermarkt verkrijgbaar is en heeft daarmee een flink marktaandeel te pakken. En, opvallend: Alpro heeft een werkelijk enorm budget voor marketing, en heeft daarmee een briljant en actief team in dienst genomen. Dat is dus waarom je Alpro overal ziet.
Oordeel: Met zo'n enorme marketing denk je: da's dan vast niet zo'n best product. Maar ik vind Alpro misschien wel de lekkerste sojamelk! Mooi wit, lekker romig, neutraal van smaak. De melk is niet snel bedorven. Je hebt de standaard melk en een ongezoete versie. Let wel op, want die laatste is echt heel ongezoet, en als je er pudding mee maakt moet je echt veel suiker toevoegen. Naast de naturel melk is er Alpro in allerlei smaakjes. Leuk als je graag drinkyoghurt drinkt, en ze zijn ook echt heel lekker. Jammer dat ze er niet zijn in halve liters, een liter gezoete melk is best veel en de kleine pakjes zijn handig, maar duur.
Aanrader: na een flinke wandeling of een dag sporten een pakje Alpro, lekker! En veel eiwitten, dus je herstelt sneller van je inspanning.

Vivera soja, rijst en havermelk: Vivera is een merk dat verkocht wordt door C1000, Supercoop en misschien nog andere supermarkten, maar niet door de AH. Naast alternatieve melk hebben ze ook vleesvervangers. Een van de weinige vleesvervangers met een paar leuke veganistische producten, zoals shoarmareepjes. (deze week bij de Jumbo: koop een Vivera product, krijg een Vegaslager product gratis! Checken dus)
Oordeel: Ik moet eerlijk zeggen: ik ben niet echt een fan. De vleesvervangers zijn soms enorm zout (maar goed, dan heb ik ook vooral de shoarma en hamblokjes geprobeerd!). Laatst kocht ik Vivera havermelk en na twee dagen was deze heel raar korrelig geworden. Korrelige melk! Nou, nee, bedankt. Hoeft niet altijd zo te zijn natuurlijk en ze zijn niet duur, dus het proberen waard. Maar niet mijn favoriet.

 Rice dream, oat dream waren een tijd lang te koop in zowel supermarkt als Ekoplaza's. Die laatste haalt hem uit het assortiment om een andere melk te kunnen plaatsen. Rice dream is dus een biologische melk, en was de eerste niet-soja-alternatieve melk. Als je niet te veel soja wilt gebruiken is rijstmelk of havermelk ideaal.
Oordeel: voor bio melk is hij niet zo duur, maar vergeleken bij Alpro soja weer wel (Rice Dream is 2,25 voor een liter, Alpro sojamelk ong. 1,15). Rice dream is niet lekker om zo te drinken, want het is erg waterig en een beetje weeig zoet. Wel prima voor pannekoeken en havermout. De havermelk is romiger en wat lekkerder, maar nog duurder.

Provamel soja is de biologische versie van Alpro, met een enorm assortiment van sojamelk, andere soorten melk, toetjes, yoghurt, etc. Ook allemaal vrijwel hetzelfde verpakt. Provamel is lekker betaalbaar (een liter sojamelk naturel met calcium is 1,80).
Oordeel: De melk van Provamel, en de naturel yoghurt, zijn... grijs! Dat is niet erg als je havermout ermee maakt of pudding (behalve rijstpudding, wordt ook grijs), maar een lekker koel glas grijze melk is toch echt wel een andere ervaring. En, de melk ruikt heel absoluut naar bonen. Dat is dus drinken met je neus dicht. Als je nooit van plan bent de melk zo te drinken is er niks aan de hand, dan is Provamel een hele smakelijke fijne optie. Bij Provamel heb ik iets vaker dan bij Alpro dat het laatste restje "raar" wordt, niet bedorven maar toch twijfelachtig. De chocolademelk en ook de toetjes en zeker de (grijze) yoghurt zijn superlekker! (Een goeie truc als je deze melk toch zo wilt drinken is er een snufje kaneel en een theelepel agavesiroop door roeren en dan opwarmen. Lekker!)

Een speciale vermelding voor Provamel Rijst-Kokos: ontzettend lekkere melk! Hij is alleen verschrikkelijk duur (uit mijn hoofd 2,60 per liter). De melk is mooi wit, een beetje dik door de kokos en zoetig door de rijst. Perfecte combi! Hij ruikt heel vaag naar kokos maar smaakt heel neutraal, en is dus ideaal voor allerlei toepassingen, of om zo te drinken.
Oordeel: kopen als je geld over hebt

Alpro Rijstmelk: Omdat Alpro het gevoel had dat ze nog wel wat meer reclame konden maken hebben ze nog wat nieuwe soorten melk de wereld ingeslingerd... Okay nee, ik zal ophouden over de marketing want de nieuwe rijstmelk van Alpro is superlekker! Veel minder waterig dan die van Rice dream, en nog goedkoper ook (1,75 per liter bij Jumbo, 2 E bij AH.) Deze melk is lekker om gewoon te drinken of om mee te koken, en nog gezond ook.
Oordeel: aanrader! Super lekkere melk zonder rare bijsmaakjes, zonder soja dus zelfs als je 5 dagen per dag wilt drinken is er niks aan de hand. Inslaan bij Jumbo dus.
Amandel- en hazelnootmelk van Alpro: De amandelmelk is iets duurder, maar erg lekker. Romig, sneeuwwit, niet te zoet, smaakt niet naar marsepein. Er zitten wat minder calorien in dan in de rijstmelk dus je kunt ze als magere en halfvolle melk beschouwen. De hazelnootmelk is...bruin! Ik weet niet of mijn pak melk niet meer goed is of dat dat zo hoort, ik vind bruine melk toch echt een beetje raar. Hij smaakt ook heel notig en het hoofdingredient, na water, is suiker. Dan pas hazelnoten. Mwah... Ik gebruikte de hazelnotenmelk in de brinta en dat is prima, maar om zo te drinken niet zo'n aanrader.

Afhankelijk van wat je zoekt in een melk kun je dus uit verschillende soorten kiezen. Niet gek op suiker? Alpro heeft een suikervrije melk. Liever biologisch? Kies Provamel of Rice Dream. Liefst een beker melk bij het eten? Kies Alpro soja of rijst of provamel rijst-kokos. Alleen melk in de havermout of pudding? Dan kun je eigenlijk alles kiezen, maar zou ik gaan voor Alpro of Provamel.

Een melk geprobeerd die hier niet bij staat? Laat ons weten hoe het smaakt!

Maak je eigen onderzetters

Om wat restjes breiwol op te maken maakte ik deze leuke onderzetters van Karin aan de Haak. Ze zijn supermakkelijk en snel te maken. Alleen... ik gebruik eigenlijk geen onderzetters. Nou ja.

Basisrecept plantaardige koekjes

Met een makkelijk basisrecept kun je eindeloos veel koekjes maken. De meeste van de ingredienten heb je waarschijnlijk standaard in huis, en dan kun je toevoegen waar je maar zin in hebt. Maak en grote hoeveelheid koekjes en vries een deel in, dat scheelt werk!

Recept voor 30-40 koekjes:

• 300 gram bloem (eventueel deels volkorenmeel)
• 70 gram suiker
• 50 gram stroop, golden syrup, agavesiroop, rijstsiroop, etc. (eventueel kun je dit vervangen door sojamelk)
• snufje zout, snufje bakpoeder
• 100 gram (plantaardige) boter
• eetlepel lijnzaad

Week het lijnzaad in een kopje warm water. Mix de boter met de suiker en stroop, voeg de bloem toe en dan het zout, bakpoeder en lijnzaad met het water. Kneed het deeg goed door, als het te plakkerig is voeg je nog wat bloem toe, als het te droog is een scheutje olie of een klein beetje water.  

Vorm het deeg tot rondjes en bak ze 12 minuten in een voorverwarmde oven van 170 graden.

Dit recept geeft fijne basiskoekjes, met een beetje notige smaak van het lijnzaad. Hier zijn een paar ideeën voor variaties:

• geen lijnzaad in huis, of zin in zandkoekjes? Laat het lijnzaad weg en gebruik wat extra boter
• als je niet plantaardig eet is roomboter natuurlijk ook heel lekker
• rozijnen in de koekjes zijn een klassieker, maar cranberries or blauwe bessen zijn ook erg lekker!
• chocolade druppels of gehakte pure, melk of witte chocola (of alledrie!) Eventueel meng je 2 eetlepels cacao door het deeg voor extra choco-power
• rasp een stukje gember fijn en meng dat door het deeg
• dip de koekjes tot de helft in chocolade
• gezondere koekjes? Verminder de suiker, gebruik deels volkorenmeel. 
• zonnebloempitten zijn lekker in koekjes, net als alle soorten noten
• meng een paar handen havermout door het deeg voor lekkere haverkoekjes.
• koekjes met een snufje kaneel zijn lekker, of met kleine stukjes appel.
• maak een kuiltje in het midden en leg hier een lepel jam in
• koekjes uitrollen, met vormpjes uitsteken en versieren met glazuur is natuurlijk een klassieker.
• fijngehakte studentenhaver door de koekjes geeft je voedzame koekjes, fijn om mee te nemen op een lange wandeling.

Nog meer ideeën? Laat ze horen in de comments! 

Een winterverrassing uit de moestuin

Toen het laatst een dag mooi weer was (1 dag dus, daarna weer sneeuw!) ging ik mijn moestuintjes voorbereiden. Onkruid er uit, compost door de grond werken. En toen vond ik een verrassing! Mijn ene tuintje stond helemaal vol met mini-worteltjes. Het loof was een beetje afgestorven, daarom had ik het niet gezien, maar elke keer dat ik harkte kwamen er meer worteltjes uit de grond. "Lekker, vanavond worteltjes" dacht ik nog, en daarna "lekker, vanavond en morgen worteltjes." En het werden er steeds meer!

Gelukkig kwam er op dat moment een schoolklas langs, die nog nooit worteltjes in de grond had gezien. Samen hebben we de rest uitgegraven, en toen heb ik ieder kind een worteltje gegeven. Wel goed wassen hoor, zei ik nog, maar het stoerste jongetje at zijn wortel met aarde en al. Gelukkig, geen wekenlang wortels eten :)

Een grote groene glimlach en JA! tegen wortels

Hoewel dit blog vooral draait om zelf maken en niet kopen, heb ik inmiddels geleerd dat het soms wel heeeel fijn is om iets te kopen. Maar dan is het wel zo fijn om iets echt goeds te kopen, wat goed voor jou is en voor je omgeving. Op zoek naar iets kwam ik op de site van biggreensmile.nl, waar ze allerlei hele fijne producten hebben. Biologisch, huidvriendelijk, minder schadelijk voor het milieu, en duurzaam verpakt.

Ik testte Yes to Carrots shampoo en conditioner, Douce Nature shampoo en Egyptian Magic creme.

Als eerste de Yes to shampoo. Van de verpakking en ingredientenlijst wordt je al helemaal blij. Er staan kleine grapjes op de verpakking en in de ingredientenlijst staan vooral verschillende soorten olie en groente- en fruitextracten. Geen chemische dingen, of namen die je niet kunt uitspreken. De shampoo ruikt heel mild, een beetje fruitig. Het schuimt erg goed en je haar wordt er goed schoon van.
De conditioner is leave-in, die hoef je dus niet uit te spoelen: da's een duurzaam idee, want dat kan best veel water schelen! Je haar wordt heerlijk zacht van de conditioner en ruikt fijn, fris, maar niet te sterk. De conditioner kun je ook tussen twee wasbeurten door gebruiken, als je haar pluizig of klittig is, en da's handig.
Eindoordeel: twee fijne producten voor een betaalbare prijs. Je koopt ze hier: shampoo en conditioner

Daarna probeerde ik de Douce Nature shampooring. Deze shampoo is op basis van klei. De ring van 85 gram staat gelijk aan 400 ml gewone shampoo, een flinke fles. Duurzamer, vooral wat betreft vervoer: je voegt thuis pas water toe dus dat scheelt in het transport van de shampoo. Veel vaste shampoos zitten in een papieren verpakking of komen helemaal zonder verpakking, wat nog duurzamer is. Deze shampoo zit helaas in een plastic verpakking.
Om de shampoo te gebruiken maak je deze nat en wrijf je ermee in je handen tot je schuim hebt, hiermee was je je haar. Deze shampoo ruikt wat sterker, fruitig, er zit dan ook wel parfum in. Toch is het een erg fijne shampoo: ik had de versie voor droog haar en die is ook echt vochtinbrengend. Met het schuim kun je lekker je hoofd masseren. Een bio shampoo in een bloemenvorm, daar wordt je toch vrolijk van!
Eindoordeel: fijne shampoo, zou nog leuker zijn in een gerecycled papieren zakje. De shampoo vindt je hier. 

Dan de Egyptian Magic creme. Toen ik de ingredienten las moest ik glimlachen: hier zit vrijwel hetzelfde in als de lippenbalsem waar ik eerder het recept van gaf. Dat is leuk, want dat betekent dat de creme heel puur en simpel is. Behalve olie, honing en bijenwas zitten er nog een aantal fijne ingredienten in: propolis, koninginnegelei, en bijenpollen. Verder niks! De creme is vrij duur, dat komt ongetwijfeld door alle bijenproducten. Deze zijn altijd duur, en dit is een flinke pot met creme.
Volgens de website "hydrateert het de huid, het verzacht de lippen, is goed voor je haar, tegen insectenbeten, psoriasis (huidaandoening), luieruitslag, eczeem of gebarsten hielen; bij sneeen en (schaaf)wondjes". Dat klinkt goed! 
De creme is vettig om te voelen en maakt een soort laagje op je huid. Het trekt snel in en daarna is je huid heerlijk zacht en ziet er gevoed uit.  De creme is heel neutraal van geur en irriteert niet. Belangrijk: met veel handcremes krijg je snel weer hele droge handen (dan blijf je namelijk lekker doorsmeren!) Met deze creme is dat niet zo, je kunt heel weinig gebruiken en toch voor lange tijd een zachte soepele huid houden. Ik heb de creme nog niet gebruikt op wondjes, eczeem of luieruitslag maar verwacht dat de creme heel verzachtend en kalmerend werkt. 
Eindoordeel: duur maar fijn! Zeker een aanrader als je graag een keer een goed product koopt om er dan heel lang mee te kunnen doen. Een duurzamer idee dan heel veel goedkopere cremepjes uitproberen en steeds net niet tevreden zijn. Je vindt de creme hier. 

Al deze producten komen van biggreensmile.nl, een fijne overzichtelijk site met heel veel verzorgingsproducten. Bij elk product staan de ingredienten (handig als je allergisch bent voor bepaalde stoffen) en je kunt ook zoeken op bepaalde ingredienten (bv kamille, honing etc.), zoeken op alleen veganistische producten, of op het land waar iets is geproduceerd. Aanrader!

P.s.: van biggreensmile.com mag ik wat korting weggeven! Tot 1 april krijg je 10% korting als je de code stadshippie2013 gebruikt bij het betalen.

Heerlijk helder... wortelsap!

Via via kreeg ik een juicer. Normaal gesproken vind ik veel keukenapparaten best wel onzin (automatische eierkoker...?) maar ik ben echt erg blij met mijn juicer! Het maken van een sapje is heel makkelijk, je hoeft niet te schillen en te snijden, groente en fruit kan vrijwel heel er in. Binnen een oogwenk perst het apparaat een mooi sapje voor je. En binnen nog zo'n 5 of 6 oogwenken heb je het ding ook wel weer schoongemaakt.

Een sapje is dus zo gemaakt, en dat is erg fijn op dagen dat je niet zo gezond eet. Je stopt je pizza in de oven, perst wat wortels en sinaasappels, spoelt het apparaat af, en tegen die tijd is je eten klaar. Makkie makkie en toch nog veel vitamientjes! Ook is het fijn als je groente over dreigt te houden. Ik koop altijd een grote zak winterwortels maar krijg ze niet altijd helemaal op. Nou is wortelsap mijn favoriet dus da's helemaal niet erg meer!

De meest simpele sapjes zijn vaak de lekkerste: sinaasappel en wortel, appels en wortel. Komkommer en appels of kiwi's. Bietjes zijn ook erg lekker in een sapje, bijvoorbeeld bietjes-wortel-appelsap

Of dit fijne sapje met bieten, wortels, limoen, gember en frambozen.

Eindoordeel juicer: een fijn apparaat, maar niet echt onmisbaar. Ze nemen HEEL veel ruimte in, en misschien wordt je na een tijdje ook wel flauw van het schoonmaken. Als je er een gratis kunt vinden zou ik ze niet uit de weg gaan!

Een goeie tomaat moet stressen

Grappig nieuws uit de wereld van de voedingswetenschap: in een biologische tomaat zit meer vitamine C en suiker. Het was nogal een verschil: hoewel de bio tomaat kleiner was was het vitamine C gehalte zo'n 50% hoger.

Dat komt niet omdat de tomaat rustig zijn ideale vorm heeft kunnen bereiken, dat komt juist omdat de tomaat stress heeft gehad. Telers in de reguliere landbouw proberen alle stress van hun planten te voorkomen om zo een maximale opbrengst en grootte te kunnen garanderen. Bio tomaten worden veel minder in de watten gelegd, ervaren meer stress, en hebben zo een betere voedingswaarde.

Is stress toch nog ergens goed voor!

Het artikel vindt je hier. 

In de klamme klauwen van het sokkenvirus

Hoewel ik wel meer sokken heb gebreid, heb ik nu pas het gevoel dat ik het sokkenvirus te pakken heb! Of het virus mij, natuurlijk. Gelukkig kan ik me vasthouden aan mijn kat als de sokken-brei-behoefte te groot wordt.

Het verschil is dat ik nu simpele sokken heb gebreid, met pennen die speciaal bedoeld zijn voor sokken, en bijpassend breigaren. Tot nu toe gebruikte ik willekeurige (te grote) pennen en restjes garen. En nu heb ik geen patroon maar een soort heel minimaal schema met alleen een paar cijvers. Makkelijker! Het breigaren, de pennen en het schema zaten allemaal in een set van Aldi, trouwens.

Omdat ik er toch wel een beetje trots op ben, hier zijn mijn eerdere sokken: