Duurzame tips van little house: zuurdesem maken

"But how do you make the sour dough?" Mrs. Boast asked.
"You start it," said Ma, "by putting some flour and warm water in a jar and letting it stand till it sours."
"Then when you use it, always leave a little." Said Laura. "And put in the scraps of biscuit dough, like this, and more warm water." Laura put in the warm water, "and cover it," she put the clean cloth and the plate on the jar, "and just set it in a wam place," she set it in its place on the shelf by the stove. "And it's always ready to use, whenever you want it."
"I never tasted better biscuits," said Mrs. Boast.

Eerder kreeg ik al een reactie van iemand die vroeg hoe je aan een starter komt. Ik zal hier mijn antwoord op die vraag plakken (je moet natuurlijk niet te hard werken):

Ik maak mijn starter altijd zelf en dat is eigenlijk heel makkelijk. Ik meng twee eetlepels roggemeel met een scheutje water in een grote pot (zo'n grote pindakaaspot ofzo) en laat dat met een lapje er op staan. Ik let er goed op en na een paar dagen beginnen er wat bubbels in te komen. Dan geef ik een eetlepel roggemeel en een eetlepel water, en roer het goed door. Vanaf dat moment geef ik het elke ochtend en avond een lepel meel en water. Als het echt een beetje zurig ruikt, goed bubbelt en tussen het meelgeven een eind omhoog komt is het klaar, en kun je er mee bakken! In plaats van rogge- kun je ook volkorenmeel gebruiken.





Zuurdesem is heel leuk om mee te bakken, en heerlijk om te eten. Als je nog nooit brood hebt gebakken is het slim eerst een paar keer met een recept een gewoon gistbrood te bakken, dan weet je een beetje hoe het deeg moet voelen. Maar dat hoeft niet, experimenteren met zuurdesem is ook leuk.

duurzame tips van little house: een vrouw is geen bezit

"Why, they'll tax the lining out'n a man's pockets to keep up these here country-seat towns! [...] Feller come along and taxed me last summer. Told me I got to put in every least thing I had. So i put in Tom and Jerry, my horses, at fifty dollar apiece, and my oxen yoke, Buck and Bright, at fifty dollars apiece, and my cow at thirty-five.
"Is that all you got" He says. Well, I told him, I'd put in five children i reckoned was worth a dollar a piece.
"Is that all?" he says "How about your wife?" He says.
"By mighty" I says to him "She says I don't own her and I don't aim to pay no taxes on her," I says. And I didn't.

 Ik weet niet meer wie dit tegen wie zei, maar het is toch goed om te weten dat ergens in het pionier-Amerika in 1880 vrouwen waren die zichzelf niet als het eigendom van de man zagen. De aller-allereerste feministische golf, for sure!

Duurzame tips van littlehouse: moderne ontwikkelingen.

"If only I had some grease I could fix some kind of light" Ma considered. "We didn't lack for light when I was a girl, before this newfangled kerosene was ever heard of."
"That's so" said Pa. "These times are too progressive. Everything has changed too fast. Railroads and telegraph and kerosene and coal stoves - they're good things to have but the trouble is, folks get to depend on 'em. "

Zoals je kunt wennen aan moderne luxe, kun je ook ontwennen. En dan merk je dat je dat zelf-bubbelende voetenbadje met aromatherapie en massage-optie eigenlijk helemaal niet zo hard nodig hebt. En dan kun je hem weggeven. Bij hoge nood doe je dan je voeten in een afwasteiltje warm water, met wat gember en mosterdzaadjes. Wel zo bevrijdend, eigenlijk. 

Duurzame tips van Little House

Het Kleine Huis op de Prairie is meer dan een suffig kinderboek: in feite is het helemaal geen suffig kinderboek, maar een ware zelfvoorzienend-leven bijbel. Tussen de regels vind je veel praktische tips, over eten maken en bewaren, over recyclen, maar ook over wat je moet doen als je zorgvuldig opgekweekte plantjes door vogels opgegeten worden. De komende tijd zal ik een aantal tips geven uit de Kleine Huis boeken. 

Over het drogen van mais:

There is a knack to cutting corn from the cob. The knife must slice evenly, the whole length of the rows, cutting deep enough to get almost the whole kernel, but not so deep as to cut even an edge from the sharp pocket in which each kernel grows. The kernels fall away in milky slabs, moist and sticky.

Ma spread these on a clean, old tablecloth laid outdoors in the sunshine, and she covered them with another cloth, to keep away the blackbirds, and the chickens and the flies. The hot sun would dry the corn, and next winter, soaked and boiled, it would be good eating.

(Vertaling: na het oogsten kan de mais van de kolf gesneden worden, zo dat een beetje van de kolf meekomt en er lange stukken mais ontstaan. Deze kunnen gedroogd worden in de zon en in de winter geweekt, gekookt, en gegeten worden. Of het lekker is weet ik niet!)