Een nieuw deo recept - voor de gevoelige huid

 Een hele tijd geleden deelde ik hier een recept voor deo. Ik heb hem veel gebruikt en was er ook enorm blij mee: makkelijke, huid- en milieuvriendelijke deo, die ook nog enorm goed werkte! Na twee maanden merkte ik dat mijn huid erg droog ervan werd, en zelfs begon te prikken als ik de deo opdeed.
Volgens Crunchy Betty heeft dat te maken met de PH-waarde van de deo: deze is heel basisch (door alle baking soda) waardoor je huid uit balans raakt. Je kunt het oplossen door je huid weer zuurder te maken: door een azijnoplossing aan te brengen.

Maar ik wil geen azijn opsmeren, ik wil een deo die werkt! Dus maakte ik een nieuwe. Deze deo bevat geen bakingsoda en is zachter en milder dan het oude recept. Heel geschikt voor een gevoelige huid dus. Ik verwacht wel dat deze deo iets minder goed werkt dan de andere. Eerst even testen dus voor je er intensief mee gaat sporten! Ik heb het nog niet gemerkt, maar ik wil je natuurlijk niet in een zweetlucht laten belanden :)

Recept voor deo voor de gevoelige huid

Nodig:

• 2 eetlepels kokosolie 
• 1 eetlepel olijfolie
•  1,5 theelepel arrowrootpoeder

Arrowrootpoeder of pijlwortelpoeder is een bindmiddel dat je bij de biowinkel kunt kopen. Je kunt er heel makkelijk sauzen en soepen mee binden, dus sowieso handig om in huis te hebben!

Laat de kokosolie opwarmen (au bain marie of gewoon in een bakje op de verwarming) en meng de andere ingredienten erdoor. Eventueel kun je nog geurige olie toevoegen, als je graag deo met een geurtje wilt. Giet het geheel in een afsluitbaar bakje. Het blijft zeker een paar weken goed als je het afgesloten houd.
Dit recept maakt een klein bakje deo. Maak je liever een grotere hoeveelheid, dan kun je gewoon het recept vermeerderen.

De laatste keer zelf zuivel maken: yoghurt

In mijn favoriete boek is er een soy dairy, een zuivelhuisje voor sojaproducten. Dat wil ik ook! Ik wil geen tofu maken, maar yoghurt gaat nog wel lukken. Zo maak je yoghurt:

1. Neem een liter plantaardige melk, zelfgemaakt of niet. Minder mag ook, dan moet je de andere hoeveelheden even aanpassen
2. Breng de melk aan de kook. Doe in een kopje 2 eetlepels pijlwortelpoeder (of ander bindmiddel, maizena bijvoorbeeld. Misschien moet je dan iets minder maizena gebruiken.) Leng dit met een scheutje water aan tot een papje, roer goed door, en voeg bij de kokende melk. 
3. Laat de melk nog een minuut koken, zet dan het gas uit. 
4. Laat de melk afkoelen tot 40 graden. Als je geen thermometer hebt: da's iets warmer dan lichaamstemperatuur. Als je je pink er in kunt steken en niet terug hoeft te trekken omdat het te heet is zit je wel goed. 
5. Neem een kopje bestaande sojayoghurt, roer dit door de melk.
6. Pak de pan goed in in een aantal lagen kranten en een warme deken en zet het weg op een warme plek. Eventueel kun je nog een kruikje toevoegen. Belangrijk is dat de yoghurt een paar uur lang rond de 40 graden blijft, hoe je dat doet maakt niet uit. Een grote thermosfles kan ook. Of leg hem in bad met een aquariumpompje. Hoe dan ook, probeer de yoghurt op 40 graden te houden. Laat het zo 8-10 uur staan.
7. Voila! Je hebt yoghurt gemaakt. Gebruik het staartje van deze yoghurt om de volgende yoghurt te maken.

De smaak: zelfgemaakte yoghurt is anders, maar lekker! Ik vind het wat minder zuur dan in de winkel. Als je de yoghurt langer laat staan wordt hij zuurder, maar zo lang kan ik hem niet op temperatuur houden met mijn kranten-dekentjes-truc. Het is zo ook wel lekker. De yoghurt is dunner dan in de winkel en smaakt lekker romig. Ongezoete amandelmelk zorgt voor lekker zoete yoghurt. Aanrader! 

Kosten: de yoghurt is zo duur als de melk die je gebruikt (+ een heel klein beetje van de vorige yoghurt en de pijlwortelpoeder.) Dat kan dus varieren van 40 cent (zelfgemaakte sojamelk) tot 3 euro (lekkere Provamel melk.)

Zelf bier brouwen voor dummies (en met klein budget)

In het kader "je probeert eens wat" bij deze mijn post over zelf bier maken. Laat ik beginnen met zeggen dit is niet de officiele methode! Er is veel informatie beschikbaar over bier maken, dus lees je goed in een maak zelf je keuzes over wat je wel en niet wilt aanschaffen.

Ik maakte dit bier vooral omdat we nog mout en hop hadden liggen van een eerder bier-experiment. Ik wou niet dat die over datum zouden raken dus besloot maar wat bier te brouwen. Maar ik had ook geen zin allerlei dure apparatuur aan te schaffen. Bier maken, MacGyver style!

Uiterste basisbenodigdheden:

Wat je echt wel nodig hebt, geen ontkomen aan:

• een pan groot genoeg voor je hoeveelheid bier
• mout
• hopbloemen (kun je in de zomer in de tuin plukken!)
• gist, in principe biergist. Wijngist werkt ook, maar bakkersgist niet.
• thermometer 
• grote fles om in te vergisten
• waterslot

Mout vermalen

De hoeveelheid mout die je nodig hebt hangt af van hoeveel bier je wilt maken, ga uit van 1 kg mout op 2-4 liter water. Dit mout moet je schroten: zo vermalen dat de korrels pletten in de vliesjes, maar de vliesjes niet helemaal kapot gaan. Hiervoor gebruik je normaal een schrootmolen, maar die zijn heel duur. Meneer Stadshippie probeerde eens de staafmixer, maar dat is geen succes. Dit keer nam ik de vijzel, en dat was %$^%&;;werk. Het duurt heel lang, en er komt veel stof vrij dat prikt in je keel.
Als je mout geschroot is doe je het bij het water en verwarm je dit volgens een maisch-schema, vaste temperaturen die je een tijd lang aanhoudt. Daarna ga je het filteren. Ik maakte het mezelf makkelijk en knoopte het mout in zakjes van gaas, en liet het daarin koken. Dan kun je het filteren dus overslaan! Geen officiele methode, maar werkte goed.

Hop toevoegen

Dat is heel makkelijk: weeg je hop, doe het in een zakje, kook het 60-90 minuten lang mee met het water. Haal het zakje uit het water. Hoeveel hop je nodig hebt staat in je recept.

Koelen, suiker, gist

Nu moet het bier zo snel mogelijk afkoelen, want als het niet meer kookt is het vatbaar voor bacterien. Als je een grote hoeveelheid maakt heb je hiervoor een systeem nodig, bijvoorbeeld een dompelkoeler. Als je alleen een paar liter maakt kun je de pan in een gootsteen vol koud water zetten, en regelmatig roeren. Voeg suiker toe zoals je recept aangeeft. Als het bier onder de 20 graden is gekomen voeg je ook het gist toe. Roer het stevig door om zuurstof toe te voegen, en dan giet je het bier over in een fles met waterslot.

Vergisten en bottelen

Het bier zal nu ongeveer 2 weken gisten. Daarna giet je het over in brandschone flesjes, laat het bezinksel achter in de grote fles. Als je geen bottelapparaat hebt gebruik je grolschflesjes met beugel. Wacht nog een maand, en proef dan je zelfgemaakte biertje!

Recept: sojamelk maken

Na het avontuur met de amandelmelk besloot ik ook gelijk maar sojamelk te maken. Sojabonen koop je in de biowinkel, ze zijn erg goedkoop (1,39 per 500 gram). Daarvan kun je 5 tot 8 liter sojamelk maken. Je bespaart dus veel meer met zelf sojamelk maken dan met amandelmelk maken. Maar sojamelk maken is veel meer werk. Here's how:

1. Ik gebruikte ongeveer 100 gram bonen, en een liter water. Eerst zet je de bonen in de week, in een pan of iets dergelijks. Laat ze ongeveer 24 uur weken.
2. Giet de bonen af, en masseer of wrijf ze een beetje. Je wilt dat het schilletje loslaat. Deze spoel je dan weg. Je wilt een deel van de velletjes verwijderen, niet allemaal, anders ben je eeuwig bezig. Een minuutje wrijven moet genoeg zijn. 
3. Doe de bonen in een blender, met eventueel een scheutje water, en blend ze een paar minuten tot een gladde pasta. Blenden kan ook met een staafmixer, dan moet je het misschien in porties doen. 
4. Doe de bonen in een pan met de liter water en breng het aan de kook. Blijf in de buurt, want op een gegeven moment gaat het overkoken. Roer regelmatig in de pan en als het te hard kookt voeg je een klein beetje koud water toe. Je hoeft niet continu te roeren, dus ondertussen kun je mooi de afwas doen of brood smeren. Hou wel een oogje op de sojamelk.
5. Laat het 20-25 minuten koken. Eventueel kun je nu suiker, zout, of andere smaken toevoegen. Ik deed er twee theelepels suiker en een snufje zout bij. Daarna filter je de melk, bij voorkeur door een kaasdoek. Ik filterde weer met mijn theezeefje en dat ging nog steeds langzaam maar prima. Giet je melk in een fles en zet het in de koelkast!

hummus, zeekraal, en een lekker glas melk! Het is bijna een normale lunch...

En smaakt het een beetje? Deze zelfgemaakte melk was verrassend lekker! Ik was een beetje bang want ik had veel slechte verhalen gehoord, maar ik vond de melk erg lekker. Hij is wat minder romig en zoetig dan de melk uit de supermarkt, en heeft inderdaad een bijsmaakje. Ik vond dat meer notig dan boon-achtig, en absoluut niet hinderlijk. Het kost wel wat tijd maar uiteindelijk is het niet veel werk, en het levert prima sojamelk op! Een liter zelfgemaakte sojamelk kost ongeveer 26 cent. Koopje! 

Recept: amandelmelk maken

Laatst schreef ik een testpanel over alternatieve melk. Een anonieme commenter vroeg of ik wel eens zelf melk gemaakt had. Nee dus! Eigenlijk dacht ik dat het heel veel werk zou zijn en heel akelig zou smaken. En zoveel melk drink ik niet, misschien een liter per week/per twee weken, dus het is ook niet zo duur. Maar goed, toch maar eens proberen, in de naam der wetenschap dan. Ik begon met amandelmelk maken.

Neem ongebrande, ongepelde amandelen. De noot-water ratio is 1:4. Ik gebruikte een klein koffiekopje (gemiddelde Senseo-maat) en vier dezelfde kopjes water. Dat gaf ongeveer een halve liter melk. 

 Laat de amandelen 8 tot 12 uur weken in water. Daarna giet je het water af en doet de amandelen met vers water (de 4 kopjes water dus) in een blender of keukenmachine. Ik had alleen een staafmixer en moest het in porties doen, maar dat ging ook prima. BLEND BLEND BLEND voor een paar minuten.

 Daarna filter je de melk. Het handigst daarvoor is een kaasdoek, maar die had ik (ook) niet. Dus maakte ik deze mooie filter van een zeef en een theezeefje. Ook dat ging prima. Als je een kaasdoek gebruikt moet je die goed uitknijpen, om alle melk er uit te krijgen.

Tadaaa! Je hebt melk gemaakt! Makkie he.

Maar nu de smaak: Deze melk smaakt heel anders dan supermarktmelk. Dan merk je pas hoeveel suiker, zout en olie die melk bevat. Zelfgemaakte melk is minder zoet, een beetje scherp en schraal van smaak. Niet vies, maar wel even wennen. Normaal is er weinig smaakverschil als je het eenmaal verwerkt hebt, maar ik moest zelfs in de brinta een schepje suiker doen. Niet erg, wel goed om te weten. Een beetje suiker (of andere zoetstof) en een snufje zout meeblenden zal helpen.

En de prijs? 200 gram amandelen kost in de biowinkel 2,60 euro. Daar kun je (gokje) 1,5 tot 2 liter melk mee maken. Een liter bio amandelmelk kost 3,30, dus dat heb je er snel uit. Een liter Alpro amandel kost 1,75, dat heb je er dus wat minder snel uit. Het bespaart wel een hele hoop afval als je zelf melk maakt, en je weet precies hoeveel suiker of zoetstof er in gaat. Het is niet veel werk, en zeker het proberen waard!

En wat doe je met de amandelpulp? Broodbeleg maken, bijvoorbeeld. 

Maak je eigen hand/gezichtscreme

Ik heb nu iets gemaakt waar ik echt erg blij mee ben: een heerlijke creme voor gezicht of handen. Deze creme is makkelijk te maken, superverzorgend, je huid wordt er echt heerlijk zacht van. De ingrediënten zijn een beetje duur in de aanschaf, maar als je ze eenmaal hebt gekocht kun je heel veel creme maken. Je hebt maar weinig van de ingredienten nodig, dus met iemand samen doen is ook een goed idee.

Nodig voor 1 klein potje creme

2 eetlepels olijfolie
zakje kamillethee
2 eetlepels amandelolie
1 ruime el cacaoboter druppels
1 kleine eetlepel bijenwas druppels
eventueel een drupje etherische olie, als je graag wilt dat je creme ergens naar ruikt. 

Verwarm de olijfolie heel zachtjes (bv in een klein bakje die je in een groter bakje zet, en dan warm water in het grootste bakje) en laat het theezakje hier een uur in trekken. Knijp het dan uit.

Verwarm au-bain-marie (kleine pan in grotere pan, water in de grootste pan) alle ingredienten, roer regelmatig om het smelten te bevorderen. Als alles gesmolten is roer je het nog eens goed door, en giet je het in een potje.

Deze creme voelt veel vettiger dan cremes uit de winkel. Dat komt omdat die vaak op basis van water zijn. Je kunt zelf ook creme maken op basis van water, maar dat is veel lastiger omdat water en vet mengen nogal een specifieke techniek vereist. En als je water gebruikt moet je ook conserveringsmiddelen gebruiken. Dat deed ik liever niet.

Deze creme voelt dus vrij vettig. Je hebt maar een klein beetje nodig. Warm dit een beetje op in je vingers en verspreid het dan over je huid. De creme trekt snel in en maakt je huid heerlijk zacht. Ik merkte echt een groot verschil toen ik de creme op mijn handen gebruikte, die werden veel zachter dan alle cremepjes die ik normaal gebruik. Je kunt deze creme natuurlijk ook als lippenbalsem of als bodylotion gebruiken.

Dit is het basisrecept, je kunt zelf nog veel aanpassingen maken. Bijvoorbeeld door etherische olie te gebruiken voor een lekker geurtje. Je kunt ook experimenteren met andere soorten olie, en kijken wat het beste bij je huid past. Als je meer olie gebruikt wordt je creme meer vloeibaar, als een bodylotion. Als je juist meer bijenwas gebruikt zal deze vaster worden, en zou je hem in een labello-tube kunnen doen om onderweg te gebruiken.

Van alle nooit-meer-naar-kruidvat acties is dit tot nu toe mijn favoriet! Ik heb ook nog een nieuw deo-recept gemaakt, daar zal ik binnenkort over schrijven.

In de klamme klauwen van het sokkenvirus

Hoewel ik wel meer sokken heb gebreid, heb ik nu pas het gevoel dat ik het sokkenvirus te pakken heb! Of het virus mij, natuurlijk. Gelukkig kan ik me vasthouden aan mijn kat als de sokken-brei-behoefte te groot wordt.

Het verschil is dat ik nu simpele sokken heb gebreid, met pennen die speciaal bedoeld zijn voor sokken, en bijpassend breigaren. Tot nu toe gebruikte ik willekeurige (te grote) pennen en restjes garen. En nu heb ik geen patroon maar een soort heel minimaal schema met alleen een paar cijvers. Makkelijker! Het breigaren, de pennen en het schema zaten allemaal in een set van Aldi, trouwens.

Omdat ik er toch wel een beetje trots op ben, hier zijn mijn eerdere sokken:

Dee do de de dee do de de, I don't have no time for no monkey business

Als ik iets niet leuk vind is het wel naar mijn werk gaan met een zakje vol boterhammen. Boterhammen met kaas, of boterhammen met hummus, in een zakje of in een bakje, het stemt me allemaal even droef. Als men er dan op staat dat ik mijn dagen slijt achter een computer, dan wil ik op zijn minst een echt lekkere lunch.

Vaak maak ik op zondag een grote hoeveelheid lunchhapjes en vries die dan in. Bijvoorbeeld een wrap met scramble tofu, waar ik alleen nog een tomaatje of avocado aan hoef toe te voegen. Of een pan met lasagne, die ik kan invriezen in kleine porties. Of minestronesoep. Deze zondag maakte ik opgerolde kaneelbroodjes en opgerolde pizzabroodjes.

Beide broodjes maak je heel simpel: maak een deeg van 500 gram bloem (of deels volkorenmeel), een scheutje olie, een theelepel zout, en een eetlepel gist. Voeg lauwwarm water toe tot je een soepel deeg hebt dat niet aan je handen plakt. Kneed dit deeg 10 minuten. Laat het een uur rijzen en rol het dan uit tot een grote lap. Beleg dit met:

• gesmolten boter, bruine suiker en kaneel
• tomatensaus, olijven, pesto, dunne ringetjes uien, geraspte kaas, etc. 

Nu rol je deze lap op tot een grote rol, en snijd deze in plakjes van 2 centimeter. Je kunt ze op een bakplaat leggen of zoals ik deed, in cupcake bakjes. Laat ze nog een half uurtje rijzen en bak ze dan af in de oven, zo'n 30 minuten op 160 graden.

Maak er flink veel en vries ze in. 's Morgens hoef je alleen een paar broodjes uit de vriezer te halen om een superlekkere lunch te hebben!

Natuurlijk ben ik niet te beroerd even een stijltip te geven voor het bakken van deze broodjes, ten slotte zul je zo'n beetje de hele dag in de keuken staan. Wat dacht je bijvoorbeeld van een wollen trui, gebreide col, en een schort (met vlekken)? Tijdloze klasse! Positioneer je wijnglas subtiel op de voorgrond (het was na 5 uur, I promise!)

Hmm romig en met kokos-geur... Maak je eigen deo!

Het leukste van zelf deo maken is dat je ochtend ineens heel anders voelt, als je kokosolie onder je armen masseert. Als een avontuur, zeg maar. Andere voordelen zijn dat het heel goedkoop is, beter voor het milieu (geen spuitbussen en chemicaliën), en waarschijnlijk beter voor jou (over deo gaan best wat rare verhalen rond...)

Ik gebruikte het oude recept van de supercoole webste http://www.crunchybetty.com/ Ze heeft inmiddels een nieuwer recept, maar voor het oude recept had ik alles al in huis.

Voor mijn deo gebruikte ik:

• 2 el kokosolie (ik had een beetje te weinig en heb zonnebloemolie bijgevoegd.)
• 50 ml baking powder
• 50 ml cornstarch.

De millimetermaat is een beetje raar maar ik heb het met een maatbekertje geschept, vandaar. Als je geen maatbekertje hebt zou ik zeggen 3 flinke eetlepels van elk. Baking powder is bij de toko of de betere (brood)bakwinkel te koop, cornstarch (te koop bij toko) is volgens mij precies hetzelfde als maizena (te koop bij supermarkt).
Het nieuwe recept van Crunchybetty gebruikt pijlwortelpoeder (arrowroot), dit is te koop bij de natuurwinkel. Ze zegt dat dit minder irriteert dus mocht je daar last van hebben dan kun je pijlwortel proberen.
Het enige wat je hoeft te doen is de ingrediënten door elkaar mengen, en in een potje of bakje doen. De deo wordt vrij hard en je kunt dan een klein stukje er af pakken en opbrengen. Als het heel warm is wordt de deo een beetje vloeibaar.

Maar nu het belangrijkste, werkt dat een beetje? Ik ben echt heel tevreden over deze deo! Ik fiets 30 kilometer naar mijn werk en zelfs als ik dat fiets in een regenpak ruik ik nog gewoon. Het is lekker om niet 's morgens in een waas van chemicaliën te hoeven staan en het is ook fijn om niet te hoeven wachten tot de deo droog is. De deo ruikt lekker naar kokos. Zeker goeie deo is best duur, dus dat bespaart geld, maar bovenal ook een heleboel verpakkingsmateriaal en spuitbussen. Grappig bij-effect: suuuuuuuperzachte oksels. Nutteloos, maar toch leuk! Makkelijk bij het camperen: schep wat in een klein bakje, precies zoveel je nodig hebt.

Moet hij in bad, of moet hij niet in bad? (Amerikanen zeggen: wel in bad)

Moet hij in bad? En dan bedoel ik: al die lekkere dingen die je inmaakt in potjes, moeten die na het inmaken nog in een waterbadje gekookt worden? Zelden zijn mensen het minder eens geweest dan over het waterbad bij het inmaken.

In Amerika gaat alles in bad, behalve jam. Voor de zekerheid zijn er wel enkele mensen die aanraden citroensap over je jam te doen, zodat je zeker weet dat je een hoge zuurgraad hebt (en dan niet gewoon zelf een citroen uitpersen natuurlijk, alleen van citroensap uit een potje weet je zeker dat die zuur genoeg is!) Verder gaat alles, dus ook pickles, chutneys, dingen ingemaakt in azijn, etc., in een waterbadje.

De National Center for Home Food Preservation heeft strenge regels opgesteld over het inmaken. Bad-tijden zijn afhankelijk van de grootte van je potjes, maar ook van hoe hoog je woont. (Sommige Amerikaanse bloggers geven zelf aan hier van af te wijken, bijvoorbeeld door hun augurkjes niet te baden.) Daarnaast zegt men in Amerika nu dat recepten van voor 1990 niet gebruikt mogen worden, omdat onze kennis van inmaken toen niet voldoende was, en dingen met oude recepten niet veilig ingemaakt kunnen worden.

Okay, Amerikanen zijn soms een beetje panisch en nemen graag het zekere voor het onzekere, maar botulisme is toch niet iets waar je risico's mee wilt nemen. In dit geval is het ook geen kwestie van "ik doe dat al jaaaaaaren zo dus is het veilig" want het hoeft maar een keer mis te gaan, en dan ga je dood door je zelf-ingemaakte sperzies. Wat een manier om te gaan :(

Het liefst doe ik dingen niet in bad. Het scheelt een hele hoop tijd en werk. En natuurlijk zijn rauw ingemaakte augurkjes wel veel lekkerder dan gekookte augurkjes. Ook denk ik wel eens dat misschien wat overdreven is: als mensen al honderden jaren inmaken en de laatste 20 jaar zijn er nieuwe regels, dan is de kans dat we zonder die regels overleven best groot. Maar toch!

Soms is het moeilijk om te weten wat verstandig is. Ingemaakte groentes moeten natuurlijk in bad, jam en gelei niet. Maar daartussenin bestaat nog een hele grote groep dingen waarvan ik het niet zeker weet. Dit jaar heb ik de ketchup wel in bad gedaan en de augurken niet. Vorig jaar heb ik bietjes in het zuur en tomatensaus in potten gedaan en niet in bad gedaan, maar of dat verstandig is?

Conclusie: inmaken is living on the edge, baby! 

Citroenen inmaken in zout

Ik was benieuwd of het werkt, citroenen inmaken in zout. Ik ben begonnen met een citroen en een limoen, en niet 8 citroenen zoals veel recepten zeggen.

Citroen inmaken in zout is eigenlijk heel simpel: je snijdt de citroen in partjes naar wens. Maak een potje heel schoon, giet er een laag zout in, voeg dan een laag citroentjes toe, weer ruim zout toevoegen, weer citroentjes, etc. Het zout conserveert en je spoelt het er voor gebruik weer af, dus je mag veel gebruiken. Het is de bedoeling dat je de citroenen zover aanstampt dat ze onder hun eigen citroensap staan.

De ingemaakte citroentjes en het sap kun je gebruiken om te koken of bakken. In recepten staan ze veel bij vlees, maar ik denk dat ze heel goed smaken bij een salade, om uit te knijpen over de vega paella of een frisse risotto, of bij een couscousmaaltijd met kikkererwten en zuidvruchten. Het sap kun je gebruiken bij het bakken, in een cake, om glazuur aan te maken, en om een subtiele smaak te geven aan koekjes, of om saladedressing mee aan te maken.

Technisch gezien moet dat goed conserveren: een hoge zuurgraad en zout gaan bederving tegen. Ik heb het geheel toch voor de zekerheid maar in de koelkast gezet. Of het echt goed gaat weet ik niet, het ziet er een beetje curieus uit, één stukje citroen wil steeds bovendrijven, en de limoen is een beetje verkleurd.

Update 7 november: de limoenen zijn verkleurd naar geel, maar de vruchten zijn nog erg vers en niet beschimmeld of oud geworden. Ik gebruik ze bij het bakken, als citroensap en ik snijd kleine stukjes van het vruchtvlees. Bijvoorbeeld door de cake of koekjes. Nog niet geprobeerd maar lijkt me lekker: in een mediterraanse couscous maaltijd, om over de couscous te sprenkelen.

Haak je eigen vloerkleed

Eigenlijk is er volstrekt geen reden om je eigen vloerkleed te haken. Bij de Ikea koop je een vloerkleed tegenwoordig voor 1,50. Maar toch...

Toch heeft het ook wel nut om een vloerkleed te haken. Het is namelijk heel leuk, en makkelijk. Het gaat razendsnel. Je kunt precies je favoriete kleuren en combinaties gebruiken. Het is een leuke manier om restjes stof en oud bedtextiel te gebruiken. En, niet onbelangrijk: je hebt er met plezier aan gewerkt, in tegenstelling tot het kind in de Indiase fabriek dat kleedjes van 1,50 in elkaar weeft.

Om een kleed te maken heb je oude stof en een grote haaknaald (1 cm doorsnede of meer) nodig. Ik had toevallig nog wat Hooked Zpaghetti liggen dat ik gebruikt heb, en een laken van de kringloopwinkel.

Knip je stof in repen: vaak hoef je alleen het beginnetje te knippen en kun je de rest zo scheuren. Je kunt ook een rotatiemesje gebruiken. Daarna haak je alles cirkelvormig, tot je kleed zo groot is als je wilt. Alle eindjes even vastknopen, voila! (Nog nooit gehaakt? Zoek op Youtube naar instructievideo's. De meest gebruikte steek is de "vaste steek", die heb ik ook voor dit kleed gebruikt.)

Maak je eigen schoenenzak

Je eigen schoenenzak maken is wel een vrij nutteloze onderneming: voor 3 euro kun je er een kopen bij Ikea. Maar als je de stof al in huis hebt is het natuurlijk veel duurzamer er zelf een te maken dan een nieuw product aan te schaffen. Een nieuwe schoenenzak, die waarschijnlijk bestaat uit polyester of ander plastic-ig materiaal, heeft veel water en aardolie gekost in het maken, en waarschijnlijk veel brandstof bij het vervoer vanuit China. Oh, en de kans dat iemand fatsoenlijk betaald heeft gekregen voor het maken van een schoenenzak die 3 euro kost is natuurlijk ook niet zo groot. 

Ik had al heel lang een oud gordijn liggen, de stof was eigenlijk net niet gechikt voor kleding, maar ik vond het zo'n leuk kleurtje. Als schoenenzak is hij ideaal. De schoenenzak is gemaakt van een dubbele laag stof, waar ik heel simpel zakjes op heb genaaid. Ieder zakje is een beetje geplooid zodat de schoenen er makkelijk in kunnen liggen. De zak wordt rechtgehouden door een bamboelatje uit de tuin (een beetje breekbaar, ik moet snel iets anders zoeken). Aan de bovenkant heb ik twee knoopsgaten gemaakt, waar ik een reepje stof doorheen heb gehaald, en zo kan hij aan de kledingroe hangen. 

Duurzame tips van littlehouse: moderne ontwikkelingen.

"If only I had some grease I could fix some kind of light" Ma considered. "We didn't lack for light when I was a girl, before this newfangled kerosene was ever heard of."
"That's so" said Pa. "These times are too progressive. Everything has changed too fast. Railroads and telegraph and kerosene and coal stoves - they're good things to have but the trouble is, folks get to depend on 'em. "

Zoals je kunt wennen aan moderne luxe, kun je ook ontwennen. En dan merk je dat je dat zelf-bubbelende voetenbadje met aromatherapie en massage-optie eigenlijk helemaal niet zo hard nodig hebt. En dan kun je hem weggeven. Bij hoge nood doe je dan je voeten in een afwasteiltje warm water, met wat gember en mosterdzaadjes. Wel zo bevrijdend, eigenlijk. 

Maak je eigen broodmix

Als je zelf brood wilt bakken is een bakmix erg handig: vaak een mix van verschillende soorten meel en wat pitjes en zaden, moutpoeder, gist, broodverbeteraar, zuren en vetten en anti-oxidanten... Een broodmix maak je gelukkig makkelijk zelf!

Ja kunt er voor kiezen een mix te maken van de zaden en pitten, zodat je die in een keer bij je meel kunt voegen. In mijn mix zitten zonnebloempitten, pompoenpitten, sesamzaden, en lijnzaad. Elke keer dat ik brood bak voeg ik een flinke handvol toe.

Je kunt ook het brood al helemaal voormixen, bijvoorbeeld door je meelsoorten te mengen en zout (en glutenpoeder) toe te voegen. Gist kun je het beste wel apart toevoegen, zo kun je het koel bewaren en het is ook makkelijker als je de timer gebruikt (in dat geval mag het gist het water niet raken.) Reken uit wat je in één brood stopt, en vermenig dat met 4, of 10, of hoeveel meel je ook maar kunt bewaren.

Supermakkelijk, en het broodbakken wordt een klusje van niks!

Een kas van gerecyclede plastic flessen

Laatst zag ik deze kas gemaakt van plastic flessen, wat een cool idee! Vooral als je flessen gebruikt die anders niet gerecycled worden, zoals Ocean Spray, of buitenlandse flessen van een afwijkend formaat.

 

Heel goedkoop, heel milieuvriendelijk, en ook nog eens makkelijk te maken. Hoe je dat doet zie je hier: http://www.squidoo.com/plasticbottlegreenhouse

Marseille zeep als goedkoop wasmiddel

Onder consuminderaars en eco-bloggers is het een belangrijk onderwerp: zeep die milieuvriendelijker is, geen verpakkingsmateriaal oplevert, ontzettend goedkoop is, zonder kleurstoffen en rare parfums. Te gebruiken als wasmiddel, shampoo, wc-blokje, afwasmiddel... Ik heb het natuurlijk over Marseille zeep, te koop als blok of als een soort poeder. Het is de bedoeling dat je het blok in vlokken schaaft, mengt met warm water (bijvoorbeeld in een oude wasmiddel fles). Dat schut je een beetje en laat het staan en de volgende dag heb je dan je eigen zeep. (Hier is een iets preciezer recept).

Laatst heb ik de zeep gemaakt, ik ben nog in de testronde. De oppervlakken in het huis, de wc en de douche lijken er heel schoon van te worden (maar worden waarschijnlijk ook wel (optisch) schoon met een beetje warm water?) Gisteren hebben we de was er mee gedaan, en die hangt nu te drogen... Ik hou jullie op de hoogte!

Bezetten? Boycotten die handel!

Tegenwoordig is er veel te doen omtrend Occupy: mensen die een plaats bezetten met hun tent, omdat ze vinden dat het kapitalistisch systeem geen goed werkend systeem (meer) is. En inderdaad heeft het kapitalistisch systeem vele nadelen. Het belang van geld boven al het andere en de behoefte aan continue financiële groei zorgen er voor dat andere waarden (zoals vriendschap, spiritualiteit, zelfontwikkeling, liefde, etc.) soms onderbelicht worden. Maar behalve je tent opslaan op een centrale plaats en wachten tot het systeem verandert kun je er ook echt iets aan doen: boycott elke onderneming die winst maakt.

Natuurlijk kun je niet élke onderneming boycotten, want soms heb je bepaalde dingen gewoon nodig (een huis, medicijnen, toiletpapier) en soms wil je bepaalde dingen graag hebben (wijn, lipstick.) Maar het scheelt als je een deel van je aankopen kunt verminderen.

Kleding, boeken, decoraties voor in huis en apparaten kun je kopen bij een kringloopwinkel die geen winst maakt, of de winst weggeeft aan goede doelen. Daarnaast bieden veel kringloopwinkels banen voor mensen die niet goed op de arbeidsmarkt terecht kunnen, wat nog een goede reden is om hier je geld uit te geven, en niet bij de V&D. Een weggeefwinkel is ook een mooi initiatief, en laat zien dat niet alles geld hoeft te kosten of op te leveren. Helemaal hip zijn ook kledingruil-feestjes, waar je met vrienden je oude kloffie tegen iemand anders oude kloffie kunt ruilen, zodat je zonder geld uit te geven toch wat "nieuws" in de kast hebt.

Boeken, muziek en ander vermaak kun je uit de bieb halen. Downloaden kan natuurlijk ook, maar het nadeel is dat de artiest er dan ook niks aan verdient. Zelf bepalen dus, of dat goed voelt. Als je de activiteiten in de buurt in de gaten houdt zul je ook wel eens een boekenbeurs of boekenruilbeurs tegen komen, waar je voor weinig geld of helemaal gratis wat nieuw leesvoer op de kop kunt tikken.

Eten kun je deels zelf verbouwen. Het liefst natuurlijk van zelf geoogste zaadjes of zaadjes die je ruilt met anderen. Een deel van je eten kun je niet zelf verbouwen. Daarvoor zou je bijvoorbeeld bij een "voko" of "coop" kunnen gaan, een voedselcoorporatie dus. Dit is een groep mensen die samen (biologisch) eten inkoopt en doorverkoopt zonder winst. Voor groothandelprijzen, dus goedkoper dan in de winkel. De meeste grote steden hebben een voko, maar vaak is het wel even zoeken. (Hier in Groningen zit een heel gezellige voko, en daarnaast een versvoko voor groenten rechtstreeks van de boer!)

Diensten zoals reparaties aan je fiets, kleding of huis kun je vaak ruilen met anderen. Hier in de buurt zit bijvoorbeeld De Keerkring, waar je diensten en waren met anderen kunt ruilen zonder dat er geld aan te pas komt. Gereedschap kun je lenen, bijvoorbeeld op spullendelen.nl. Maar vergeet ook niet in je eigen vriendenkring en familie te kijken, veel mensen zijn handig met iets en willen graag voor een zelfgebakken brood of een potje jam wat spulletjes voor je repareren!


Lezers, nog meer suggesties over hoe je zonder geld toch leuk kunt leven?